Tienertranentrekker naar de gelijknamige bestseller. Beetje melodramatisch, maar wel prima Amsterdam-promotie.

Amsterdam staat in films doorgaans synoniem aan seks en drugs, dankzij de coffeeshops en de Wallen. Zelfs films die níet in Amsterdam waren opgenomen maar daar wel gedeeltelijk speelden (Hostel, Eurotrip) lieten in een Praagse studio het red light district nabouwen.

Dat de hoeren Duits spraken - ach, wie maalt daar in Amerika om.

The Fault in Our Stars breekt goddank met die traditie, terwijl het toch over twee tieners gaat die Amsterdam aandoen. Maar ze zijn anders, en niet alleen omdat ze allebei kanker hebben: ze gaan naar de hoofdstad om hun favoriete schrijver te ontmoeten en bezoeken daarna het Anne Frank Huis. Kijk, dat is nog eens andere Amsterdam-promotie!

Terminale tieners

De vertelster van het verhaal is Hazel (Shailene Woodley), een tiener bij wie op haar dertiende leeftijd kanker werd geconstateerd. Daarna volgde een martelgang van operaties en chemo, maar nu leidt Hazel een redelijk normaal leven, al moet ze wel handenvol pillen slikken en een beademingsapparaat meeslepen.

En ze moet van haar moeder (Laura Dern) naar vreselijke praatgroepen voor terminale tieners.

Daar ontmoet ze Gus (Ansel Elgort), een praatjesmaker die zijn been aan kanker is kwijtgeraakt en zijn angsten overschreeuwt. De twee tegenpolen groeien door hun gezamenlijk noodlot langzaam naar elkaar toen, al weigert Hazel een relatie te beginnen: ze is immers een tijdbom die elk moment kan afgaan, en ze wil als dat gebeurt het aantal slachtoffers beperken.

Anne Frank

Gus krijgt haar wel zo ver dat ze meegaat naar Amsterdam, waar haar favoriete schrijver (Willem Dafoe) woont. Het wordt een romantische uitje met als climax een zoenscène in het Anne Frank Huis, of all places. Dat misplaatste geflikflooi wordt ook nog eens beloond met applaus, terwijl een verontwaardigd 'get a room!' toepasselijker zou zijn geweest.

Deze tienertranentrekker laat geen middel onbenut om de toeschouwer naar de zakdoeken te doen grijpen. Ook al verzekert Hazel het publiek in de proloog dat dit géén zoetsappig melodrama gaat worden - dat is het natuurlijk wel, alleen al door de muziek die elke emotie vet onderstreept.

Maar het succes van de film in de VS bewijst dat deze aanpak werkt, en de Amsterdam-promotie is een mooie bonus voor de hoofdstedelijke VVV.

In 66 zalen te zien.