Ouderwetse en iets te brave thriller over een Amerikaans oplichtersechtpaar in het Griekenland van 1962. Met Viggo Mortensen en Kirsten Dunst.

De boeken van thrillerschrijfster Patricia Highsmith (1921-1995) stonden aan de basis van films als Alfred Hitchcocks Strangers on a Train (1951), Der Amerikanische Freund (1977) en The Talented Mr. Ripley (1999). In die laatste film toonde Anthony Minghella aan dat een film die pakweg 50 jaar speelt nog steeds razend spannend kan zijn.

Iets soortgelijks moet scriptschrijver Hossein Amini (Drive) voor ogen hebben gestaan in zijn regiedebuut The Two Faces of January. Net als bij The Talented Mr. Ripley speelt de film zich af in de betere vakantieoorden, zo’n halve eeuw geleden, en draait het verhaal rond een oplichter. In dit geval is het Athene, 1962 en lijkt de oplichter gids en kruimeldief Rydal (Oscar Isaac).

Rommelmarkt

Met zijn gladde praatjes en kennis van het Grieks leidt hij rijke Amerikaanse toeristen rond - én om de tuin. Hij vindt een nieuw lucratief doelwit in het Amerikaanse echtpaar Chester en Colette MacFarland (Viggo Mortensen en Kirsten Dunst), dat in het duurste hotel van Athene logeert. Hij brengt ze naar een rommelmarkt en pikt een stevig graantje mee bij het wisselen.

Maar Rydal blijkt in Chester zijn meerdere te moeten erkennen, want deze meesteroplichter is niet op vakantie, doch op de vlucht voor zijn slachtoffers. Wanneer een detective Chester weet op te sporen in zijn hotel leidt dat tot een ruzie met dodelijke afloop. En laat de toch niet helemaal oneerlijke Rydal nu nét in het hotel langskomen om de verloren armband van Colette terug te bezorgen.

Bekijk de trailer:

Tot elkaar veroordeeld

Rydal helpt mee om de detective weg te werken (vreemd genoeg zonder te vragen of hij dood is) waarna Chester en Colette midden in de nacht uit hun hotel vluchten (zonder hun paspoorten mee te nemen, ook vreemd). Het drietal is nu tot elkaar veroordeeld: Rydal kan voor nieuwe paspoorten zorgen, maar is wel medeplichtig aan moord. Maar dat heeft hij graag voor de mooie Colette over.

The Two Faces of January moet het vooral van de pittoreske locaties hebben, want de spanning loopt nooit hoog op. Dat er voortdurend krantenberichten en radio-uitzendingen voor nodig zijn om de spanning kunstmatig op te voeren is ook een zwaktebod van het script. Van de scenarioschrijver van Drive had meer verwacht mogen worden dan deze ouderwets beschaafde thriller.

André Nientied

In 13 zalen te zien.