Pools drama over een homoseksuele priester verliest in de tweede helft een beetje zijn focus en aantrekkingskracht.

Wie de katholieke kerk en homoseksualiteit in één zin ziet staan, denkt tegenwoordig al snel aan misbruik en schandaal. Grote, actuele discussies.

In The Name Of doet precies het tegenovergestelde. In de film van Malgorzata Szumowska gaat het niet over een abstracte kwestie, maar over een mens.

En dat deze jonge priester worstelt met gevoelens van eenzaamheid, verlangen en schuld, dat is dan natuurlijk weer heel tijdloos en katholiek. Wanneer hij in een scène liefdevol een gewonde jongen wast, dan zou dat zo een schilderij over Christus' lijdensweg kunnen zijn. Szumowska zoekt dergelijke beelden bewust op.

Overgeplaatst

Adam (Andrzej Chyra) is een jonge priester. Hij is uit Warschau overgeplaatst naar een kleine parochie op het Poolse platteland waar hij een groepje moeilijk opvoedbare jongens begeleid, hopelijk naar een leven buiten de tuchtschool. Adam, met zijn moderne opvattingen en warme, persoonlijke aanpak, is erg geliefd.

De vrouw van zijn collega Michal, ontdekt dat de jonge priester ook écht niet geïnteresseerd is in vrouwen. Het celibaat is voor Adam vooral een manier om zijn homoseksuele gevoelens te onderdrukken. De ontmoeting met de mooie boerenjongen Lukasz (Mateusz Kosciukiewicz) maakt dat echter niet langer mogelijk.

Slapeloos

Je voelt die verliefdheid toeslaan in de knappe scène halverwege de film. Adam heeft Lukasz net zwemles gegeven. Wanneer ze teruglopen langs het maïsveld rent de jongen opeens het gebladerte in. Adam volgt. En voor ze het weten maken ze rare apengeluiden naar elkaar en springen vrolijk rond als bronstige gorilla's.

Adam oogt opeens heel gelukkig. Eerder in de film hebben we hem nog alleen op bed zien liggen, slapeloos en onvervuld, zijn soutane op een knaapje aan een verveloze deur. Jarenlang bestond zijn leven alleen uit gebed, een eenvoudig maal en het bijbrengen van discipline aan die tuchthuisjongens die niemand wil.

Bekijk de trailer:

Diep van binnen

En daarmee had In The Name Of best kunnen volstaan. De schets van de kleine gemeenschap met zijn spanningen en vooroordelen en Adams innerlijke worsteling zijn al mooi genoeg. Adam bewaart zijn liefde in het plekje waarover hij het in zijn zondagspreek heeft gehad: diep van binnen, waar alleen God het kan zien.

Het is jammer dat Szumowska heeft gemeend haar film nog een soort resolutie in de laatste akte mee te moeten geven. De film wordt daardoor te lang, we verliezen de intieme kijk in Adams ziel en we krijgen er een uit de toon vallend popliedje en dito finale voor terug. Dat is pas écht zonde.

Te zien in 10 zalen