Westernkomedie van de maker van Ted wil maar niet zo leuk worden als de trailer. Met Charlize Theron en Seth MacFarlane.

Dit jaar is het veertig jaar geleden dat Mel Brooks met zijn geniale Westernparodie Blazing Saddles kwam. Niemand werd hierin gespaard: de sheriff was een neger, de indianen spraken jiddisch en er werd een paard knock out geslagen.

En toch was en bleef Blazing Saddles onovertroffen als westernkomedie. Films als Maverick (1994) en Wild Wild West (1999) bleken losse flodders, en The Lone Ranger was vorig jaar een zeperd van jewelste.

Seth MacFarlane doet met A Million Ways to Die in the West een poging Blazing Saddles naar de kroon te steken. De maker van Ted (2012), de succesvolle komedie over de vuilbekkende beer, houdt het ook dit keer lekker grof: de ‘fucks ‘ vliegen over en weer alsof we in Deadwood zitten, Sarah Silverman mag de grofgebekte hoer uithangen en de doden vallen bij bosjes.

De red band trailer was veelbelovend geestig.

Old Stomp

MacFarlane speelt zelf de hoofdrol van de schaapachtige schaapherder Albert, die in de buurt van het plaatsje Old Stomp nog bij zijn ouders woont. En Monument Valley mag dan fraai zijn bij zonsopkomst en zonsondergang, verder is het Arizona van 1882 doodsaai. Zeker wanneer Albert ook nog wordt gedumpt door zijn vriendin Louise (Amanda Seyfried) omdat ze ‘aan zichzelf wil werken’.

Albert zoekt troost bij zijn vrienden Edward (Giovanni Ribisi) en Ruth (Sarah Silverman). Die hebben zo hun eigen problemen, want hoewel Ruth als hoer 15 man per dag afwerkt, weigert ze seks met Edward zolang ze nog niet zijn getrouwd.

Albert ziet intussen een nieuwe vrouw in zijn leven verschijnen, de mooie Anna (Charlize Theron) die ook nog zeer behendig is met haar pistool. Wij weten al hoe dat komt: ze is de vrouw van schurk Clinch (Liam Neeson).

Dun gezaaid

A Million Ways... ziet eruit als een echte western -complimenten voor de maker- maar juist daarom valt de gladde, moderne kop van MacFarlane uit de toon. Hij is gewoon leuker als je hem níet ziet, zoals in Ted. De grappen slaan ook voortdurend de verkeerde toon aan - de ene keer wel met de kennis van de 21e eeuw, de andere keer niet. Ze zijn ook dun gezaaid: wie de red band trailer zag heeft de beste grappen al gehoord en gezien.

Bekijk de trailer:

Mila Kunis

A Million Ways... heeft heus zijn momenten: er zit een geestige verwijzing in naar een ander westernavontuur die te leuk is om hier weg te geven. En voor de goede verstaander komt Mila Kunis ook een keer voorbij.

Maar iemand met diarree die ten overstaan van het hele dorp een hoed vol poept, tot twee keer toe zelfs, is toch veel minder leuk dan het schetenconcert uit Blazing Saddles. Dat blijft dus nog voorlopig dé klassieke westernkomedie.

In 75 zalen te zien.

Lees alle recensies