Mislukt monsterspektakel waarin Godzilla meer persoonlijkheid heeft dan alle A-acteurs bij elkaar. Met Bryan Cranston en Aaron Taylor-Johnson.

De Amerikaanse Godzilla-remake uit 1998 heeft een slechte reputatie, vooral bij liefhebbers van de Japanse klassiekers.

Deze puristen, die het monster steevast op zijn Japans als 'Gojira' uitspreken hadden het in 1998 over 'Notzilla' en 'GONI: Godzilla In Name Only'. Ze kunnen hun messen scherpen voor deze nieuwe remake, die door Japanners zelf al spottend 'Tortilla' is gedoopt.

Tijdens de optiteling van Godzilla 3D flitsen geheime documenten door beeld, die suggereren dat er iets vreemds aan de hand was met de atoomproeven in de Stille Oceaan, in de jaren vijftig.

We flitsen door naar 1999: in een Filipijnse mijn is een groot gat ontstaan, alsof er een dinosaurus naar buiten is gekropen. Voorts zien we in deze Promotheus-achtige scène een gigantisch karkas onder de grond liggen. Dat moet de geleerden aan het denken zetten.

Loodje

Intussen, in Japan - de berg Fuji komt prominent in beeld. Workaholic Joe Brody (Bryan Cranston) gaat op zijn verjaardag naar zijn werk in de kerncentrale. Zijn vrouw (Juliette Binoche) werkt daar ook, maar als er iets gebeurt dat op een aardbeving lijkt is haar rol uitgespeeld, nog voor de film een kwartier oud is. Dat is geen gemis, want Binoche is zo verkeerd gecast dat ze wel een Razzie voor slechtste actrice moet winnen.

Vijftien jaar later is Brody junior (Aaron Taylor-Johnson) een explosievenexpert (goh, zou dat nog van pas komen in de film?) met een gezinnetje in San Francisco. Zijn vader woont nog steeds in Japan en is al vijftien jaar bezig aan te tonen dat er destijds geen gewone aardbeving plaatsvond. Wanneer hij wordt gearresteerd komt zijn zoon hem helpen, maar dan is er verdorie wéér een aardbeving. Maar is het wel een aardbeving?

Bekijk de trailer:

Puinhoop

Godzilla laat lang op zich wachten in deze rampenfilm en áls het monster dan eindelijk ontwaakt is de film al niet meer te redden, ook al heeft Godzilla meer persoonlijkheid dan alle acteurs bij elkaar.

Sinds The Core is er geen rampenfilm geweest waarin zoveel A-acteurs volkomen wezenloos onderuit gaan (Cranston, maar ook David Strathairn), waarbij de vrouwen (Binoche, Sally Hawkins, Elizabeth Olsen) dit keer de meest ondankbare rollen hebben.

Dat en passant ook nog gerefereerd wordt aan alle recente rampen, van 9/11 via tsunami's tot de kernramp in Fukushima is zelfs in een rampenfilm vrij smakeloos. En spannend wordt deze tsunami aan rampenfilmclichés ook al niet; eerder net zo saai als de ook al bloedeloze Aaron Taylor Johnson die de held moet spelen. Ach, die Godzilla uit 1998 (toen goed voor 3 sterren op de voorloper van NU.nl) was achteraf zo beroerd nog niet. 

Te zien in 100 zalen

NU.nl in gesprek met de cast van Godzilla