Horrorfilm waarin experimenten worden uitgevoerd met een behekst meisje. Alleen de setting, 1974, is origineel, de rest clichématig.

Wie de laatste jaren regelmatig een horrorfilm heeft gezien weet dat de meeste helaas nogal gemakzuchtig putten uit clichés. Van Sinister tot The Conjuring, van The Last Exorcism tot Oculus, ze staan bol van schokkerig cameragebruik, macabere kindertekeningen en griezelig bleke kinderen. Effectbejag hoort natuurlijk altijd bij horrorfilms, maar originaliteit is vaak ver te zoeken.

The Quiet Ones lijkt daarop op het eerste gezicht geen uitzondering te vormen, met schokkerige zogenaamd ‘found footage’ (teruggevonden archiefmateriaal) met daarop enge kinderen die al even enge kindertekeningen maken. Maar dan klinkt de jaren ’70-muziek van Slade en wordt duidelijk dat de film zich in het Oxford van 1974 afspeelt. En dat geeft toch weer een origineler perspectief, één jaar na het verschijnen van The Excorcist.

Experiment

Op Oxford volgt de timide Brian (Sam Claflin) de lessen van de inspirerende professor Joseph Coupland (Jared Harris), die films vertoont van al dan niet bezeten kinderen met telekinetische gaven. Aangezien Brian verstand heeft van film wordt hij door de professor benaderd om een experiment vast te leggen: het genezen van de bezeten Jane Harper (Olivia Cooke).

Het meisje wordt vastgehouden op een zolderkamer en bewaakt door twee andere studenten, geluidspecialist Harry (Rory Fleck-Byrne) en de frivole Krissi (Erin Dalton, die met haar minirokjes en hotpants een fraai modebeeld van de jaren ’70 toont). Brian heeft weinig met deze twee, maar raakt wel meegesleept door het studieobject, de mysterieuze Jane, die geplaagd wordt door psychotische aanvallen.

Bekijk de trailer:

Spookhuis

Wanneer de universiteit van Oxford niet meer mee wil werken aan de dubieuze experimenten van de professor verkast het vijftal naar een verlaten landhuis. Zo wordt The Quiet Ones steeds meer een spookhuisfilm, met krakende vloeren en piepende deuren, telefoons die niet werken en licht dat uitvalt. En waarom komt er niemand op het idee te checken wat er zich op zolder bevindt?

Ook andere horrorclichés beginnen te storen - het schokkerige camerawerk dat found footage moet suggereren; de gestoorde professor; een seance om geesten op te wekken; plus het enge meisje met zwart haar dat sinds The Ring niet uit te roeien is. The Quiet Ones bevat enkele geslaagde schrikeffecten maar de jaren zeventig setting kan niet verbloemen dat ook deze horrorfilm gemakzuchtig alle gangbare clichés afvinkt.

In 25 zalen te zien.