Geslaagde en geestige Nederlandse horrorfilm over kampeertochtje dat fataal afloopt. Met Gijs Scholten van Aschat, Carine Crutzen en Bart Klever.

In 2006 werd met enthousiasme geprobeerd het Nederlandse horrorgenre leven in te blazen, met de films Sl8n8 en Doodeind. Helaas waren de scripts net zo matig en inwisselbaar als de acteurs (Victoria Koblenko had in beide films een hoofdrol) en stierf het Nederhorrorgenre een voortijdige dood.

Zonde, want zowel voor horrorfilms als voor Nederlandse films is een groot publiek te vinden — alleen levert de combinatie koudwatervrees op bij financiers en publiek.

Het zou mooi zijn wanneer daar met De Poel eindelijk verandering in komt, want deze geslaagde horrorfilm verdient een al net zo’n groot publiek als Nederlandse romkoms en Amerikaanse griezelfilms. Regisseur Chris W. Mitchell schreef het script samen met Gijs Scholten van Aschat, die tevens een van de hoofdrollen heeft. En het uitgangspunt is oer-Hollands: kamperen!

Broeierig

Scholten van Aschat speelt de ontslagen bankier Lennaert, die zijn vrouw Sylke (Carine Crutzen) en hun puberzonen Marco (Chris Peters) en Jan (Alex Hendrickx) meesleept op een kampeertocht in de bossen.

Ze worden vergezeld door Lennaerts ex-collega Rob (Bart Klever) en diens puberdochter Emilie (Jamie Grant). De gescheiden Rob heeft een verdachte belangstelling voor Sylke terwijl zijn dochter weer in de smaak valt bij de beide jongens.

Bedorven

Omdat ‘hopman’ Lennaert voor de optimale kampeerervaring per se wil wildkamperen belandt het zestal diep in het bos bij een idyllisch ogend meertje. En de eerste avond, bij het kampvuur, lijkt het inderdaad een klein paradijsje. Maar de volgende dag slaat de stemming om wanneer het meegebrachte eten bedorven blijkt.

En dat is nog maar het begin van een reeks gebeurtenissen die de paradijselijke poel al snel tot een hel maken.

Het script van De Poel is goed doordacht; de opbouw is spannend, maar er is tussendoor ook ruimte voor bevrijdende humor, waardoor De Poel meer op een zwarte komedie lijkt. De dialogen zijn subtiel en vol onderhuidse ergernissen die goed worden uitgespeeld door topacteurs als Scholten van Aschat, Crutzen en Klever.

Maar ook de drie jongere acteurs weten eerst de verveling en later de wanhoop overtuigend te vertolken.

Bekijk de trailer:

Onbehaaglijk

In het camerawerk ligt de suggestie van bederf steeds onbehaaglijk op de loer. Ook de muziek weet de spanning goed op te voeren, zonder in gemakkelijk effectbejag te vervallen. De makers kennen duidelijk hun klassiekers, maar hebben met De Poel toch een originele Nederhorrorfilm gemaakt.

Na alle volkomen inwisselbare vaderlandse romkoms verdient ook De Poel het om volle zalen te trekken.

In 20 zalen te zien.

Lees alle recensies.