Verfilming van een boeiend stukje vaderlandse geschiedenis levert helaas niet veel meer op dan een middelmatige avonturenfilm.

Fascinerend is het verhaal van Kenau Simonsdochter Hasselaer (1526-?) zeker. De strijdbare weduwe kreeg de bijnaam 'De mannin van Haarlem'.

Geschriften uit de Tachtigjarige Oorlog vertellen dat zij een belangrijke rol speelde in het verzet tegen de Spanjaarden tijdens het Beleg van Haarlem (1572-1573).

Je moet het scenarioschrijvers Marnie Blok en Karen van Holst Pellekaan dus nageven: ze hebben een sterk onderwerp gevonden. Kenau is één van de weinige bekende Nederlandse heldinnen en ze was een erg stoer wijf. In het persmateriaal heeft Blok het zelfs over een "Braveheart met vrouwen."

Opstand 

Uiteraard wordt haar leven in de film flink geromantiseerd. Monic Hendrickx speelt de rol van Kenau, een zakenvrouw die krachtig leiding geeft aan een Haarlemse scheepswerf, zich niet met politiek inlaat en haar zachte en zorgzame kanten reserveert voor dochters Gertruide (Lisa Smit) en Kathelijne (Sallie Harmsen).

Maar wanneer haar jongste dochter in handen van de wrede Spanjaarden valt, raakt ook Kenau betrokken bij de opstand van Willem van Oranje tegen de katholieke overheersing. Kapitein Wigbolt Ripperda (Barry Atsma) ziet bewonderend toe hoe ze de vrouwen van Haarlem voorgaat in de strijd. 

Bekijk trailer: 

Vaatje buskruit 

"Moeder. Strijder. Heldin," lezen we op de poster. Veel meer dimensies krijgt het personage ook niet. Kenau's moeizame relatie met dochter Kathelijne of haar voorzichtige vriendschap met Ripperda ten spijt, Kenau blijft een vlakke, clichématige heldin. Hendrickx speelt haar de hele film lang met dezelfde gezichtsuitdrukking.

Even plat zijn de Spanjaarden. Legeraanvoerder Don Fadrique de Toledo (Pau Coléra) is een schurk met een gemeen baardje die alleen maar uit is op de 'conquista' en het verkrachten van Haarlemse 'mujeres'. Tja, en dan heb je natuurlijk even niet door dat Kenau zélf je legerkamp binnensluipt met een vaatje buskruit…

Patroon 

Dat is niet het enige moment waarop Kenau ongeloofwaardig wordt. Van de hongersnood, na zeven maanden beleg, is weinig te merken. Alleen bij de winterse overval op een Spaans voedseltransport, uitgevoerd door in wit geklede Haarlemse vrouwen op schaatsen, heb je even de indruk iets nieuws te zien.

Maarten Treurniet regisseerde in 2011 De Heineken ontvoering. Als je de twee films naast elkaar legt, ontwaar je een patroon. Beide films beginnen vanuit een boeiend gegeven en Treurniet geeft de gebeurtenissen wel enige vaart, maar de regisseur haalt er ook in Kenau bij lange na niet uit wat er in zit.

Te zien in 113 zalen

Interviews met hoofdrolspelers Barry Atsma en Monic Hendrickx