Walking with Dinosaurs 3D - Barry Cook, Neil Nightingale

"Het grootste avontuur in zeventig miljoen jaar", volgens de makers, is een knuffel- en voorspelbaar dino-avontuur voor de kleintjes.

Wie was er als kind nou niet helemaal weg van de Brontosaurus, de Triceratops en, natuurlijk, de Tyrannosaurus rex?

Filmmakers zijn er in elk geval dol op. King Kong vocht al in 1933 met een Pterodactylus. Iedereen die opgroeide met Jurassic Park herinnert zich de Velociraptors.

Spielbergs monstersucces opende het tijdperk van de bijna onbeperkte digitale mogelijkheden. De BBC-documentaireserie Walking with Dinosaurs uit 1999 was wat dat betreft het neusje van de, euh, Oncorhynchus. Kinderen van nu kunnen griezelen of vriendjes worden met de meest levensechte dino's ooit.

Gevaarlijke tijden

Walking with Dinosaurs is een familiefilm die eigenlijk alleen in naam op de BBC-serie lijkt. Dit is het verhaal van Patchi, een jonge Pachyrhinosaurus met een gat in zijn nekschild. Het waren gevaarlijke tijden: voor je het wist hapte er een Ankylosaurus naar je. Of erger: zo'n reusachtige Gorgosaurus.

Zijn oudere broer Scowler is wat stoerder dan Patchi, maar wanneer de grote kudde naar het zuiden trekt, krijgt onze vriendelijke held de nodige kansen om zijn moed te bewijzen. En om indruk te maken op de lieftallige Juniper, natuurlijk. "Aaseters! Ik lust jullie raaaaaauuuwwww!"

Kletsgrage vogel

"In elk avontuur zit een eng gedeelte," waarschuwen de makers van Walking with Dinosaurs de kleintjes vooraf. Dat valt mee. Kinderen van zes jaar en ouder kunnen dit heel goed aan, 3D of niet. Bioloog Freek Vonk neemt ze op de voice-over vriendelijk bij de hand: "Hou je van grote tanden? Kijk, deze heeft ze."

De nadruk ligt dan ook op de vele kinderlijke grapjes. Johnny Kraaijkamp jr leende zijn stem aan de Alexornis, een kletsgrage prehistorische vogel die alles bij elkaar tettert terwijl je eigenlijk muisstil zou moeten zijn omdat er weer zo’n dino nadert. "Niet in de buurt komen! Voor je het weet bekijk je hem van binnenuit!"

Bekijk de trailer:

Geen grote tanden

Walking with Dinosaurs is mooi uit de computer gerold, maar erg leerzaam is de film niet. Waar zijn de fascinerende wetedingetjes? Je kunt je bovendien afvragen of het slappe verhaaltje de kids wel anderhalf uur lang zal boeien. Patchi trekt naar het zuiden, krijgt een vriendinnetje, groeit op… Het had wel wat verrassender gemogen.

En erg tot de verbeelding spreekt zo'n Pachyrhinosaurus ook niet: geen grote tanden, wél lieve ogen en een Calimero-snavel. Met de keuze voor de hoofdpersoon onderschatten de makers toch een beetje hun publiek: vanaf je zesde wil je niet alleen knuffelen, je zet liever je eigen tanden in die leerzame en woeste wezens.

Te zien in 111 zalen.

Tip de redactie