Goed getimede heiligverklaring van Nelson Mandela: mooi geacteerd, maar niet het best denkbare filmportret.

De film stond natuurlijk al langer in de planning, maar toch: niet eens een week na de begrafenis van Nelson Mandela, zondag jongstleden.

Soms nam het eerbewijs overdreven vormen aan ("zwarte Christus"), maar de bewondering voor de gewezen vrijheidsstrijder en staatsman is natuurlijk terecht.

Justin Chadwick (The Other Boleyn Girl) en scenarist William Nicholson (Gladiator) behoren tot de bewonderaars. Mandela: Long Walk to Freedom is een lofzang op de man die 27 jaar gevangen zat vanwege zijn verzet tegen de apartheid, en de geschiedenisboekjes inging als de eerste zwarte president van Zuid-Afrika.

Robbeneiland

De film, gebaseerd op Mandela's autobiografie uit 1994, begint in zijn kindertijd maar concentreert zich op zijn lange strijd tegen de apartheid. Mandela (mooie rol van Idris Elba) wordt in 1950 lid van het African National Congress (ANC) en leidt verschillende verzetsoperaties. In 1964 wordt hij opgepakt en veroordeeld tot levenslang.

Het gevangenisregime op Robbeneiland is hard. Mandela is ver weg van zijn vrouw Winnie (Naomie Harris, ook goed), zijn kinderen en zijn politieke kameraden. Terwijl buiten de strijd steeds gewelddadiger wordt en Winnie steeds radicaler, zet Mandela zijn zacht gesproken pleidooi voort, voor gelijkheid en nationale verzoening.

Geschiedschrijving

"No politics!" roepen de bewakers telkens wanneer Mandela een bezoeker spreekt in de ontvangstruimte van Robbeneiland. Daar kan hij zich natuurlijk niet aan houden. Ook een recensie van deze film kan daar niet omheen. Als politieke geschiedschrijving is Mandela: Long Walk to Freedom namelijk tamelijk oppervlakkig.

Het scenario versimpelt de moeilijke discussies en keuzes waarvoor Mandela stond tot Hollywood-thema's: wraakzucht, vergevingsgezindheid, leiderschap… Dat het ANC een alliantie had met de communistische partij van Zuid-Afrika of dat de militaire tak Umkhonto we Sizwe ook burgerslachtoffers maakte, past niet in een heldenzang.

Bekijk de trailer:

Bijzondere man                                                                

Mandela: Long Walk to Freedom is een verzorgde en goed gespeelde 'biopic', maar niet veel meer dan dat. Mandela's eenzaamheid is goed voelbaar in het deel dat zich op Robbeneiland afspeelt en ook de conflicten met Winnie raken een snaar, maar op veel andere momenten blijft het beeld van de man en de politicus te algemeen.

Het is moeilijk je te verplaatsen in de spanning van de eerste onderhandelingen over de afschaffing van de apartheid, wanneer Mandela alsmaar gepresenteerd wordt als leider zonder twijfel, angst of tekortkomingen. De bijzondere man die hij was, verdient geen heiligverklaring, maar een genuanceerder en meer diepgravend portret.

In 42 zalen te zien.