Luchtige en intieme Franse komedie brengt precies wat de titel belooft: tederheid.

Films lenen zich goed voor het grote gebaar: razendsnelle actie op wereldschaal, dramatische liefdesgeschiedenissen of komedies die lekker over-the-top gaan.

Maar hoe film je zoiets als tederheid? Hoe vang je kleine, zorgzame gebaren en milde liefde in beelden?

Marion Hänsel, eerder succesvol met films als Between the Devil and the Deep Blue Sea en Si le vent soulève les sables, maakt er geen geheim van dat ze moeite heeft gehad om het minimalistische La tendresse gefinancierd te krijgen. Dit is zo'n film die niet om aandacht schreeuwt  - maar die wel verdient.

Vertrouwd

Frans (Olivier Gourmet) en Lisa (Maryline Canto) zijn vijftien jaar geleden gescheiden. Wanneer hun volwassen zoon Jack (Adrien Jolivet) een skiongeluk krijgt in de Alpen, rijden ze er samen naar toe. Een rit van negen uur. Ze vertrekken vroeg in de ochtend. De zon moet nog opkomen.

"Je hebt het licht in de badkamer laten branden," zegt Frans wanneer ze weg willen rijden. "Je dacht toch niet dat ik veranderd was?" antwoordt ze glimlachend.

Zij rookt nog steeds, kan niet met automaten omgaan en is soms een beetje in dromenland. Hij rijdt nog altijd net iets boven de snelheidslimiet. Het voelt vertrouwd.

Bekijk de trailer:

Puur

Hänsel weerstaat consequent de verleiding om de emoties aan te dikken. Dat er in de Alpen een kamer met een tweepersoonsbed op de exen wacht, is grappig, maar daar hoef je geen komisch nummer van te maken. "Was je kwaad op me?" vraagt Frans over hun scheiding. Ze antwoordt rustig. Dramatischer dan dat wordt het niet.

Wat je ervoor terugkrijgt, is heel puur, herkenbaar en mooi. Eenmaal in de Alpen kan Lisa niet slapen. Ze vraagt midden in de nacht aan een vreemdeling of ze een ritje mag maken achterop de sneeuwscooter. Frans ziet het vanuit zijn hotelkamerraam gebeuren en je begrijpt meteen waarom hij - nog steeds - van haar houdt.

Road movie

La tendresse is mooi gefilmd - de openingsscène is prachtig wit-op-wit - maar het zijn vooral de acteurs die het 'm doen. Olivier Gourmet (Le fils) speelt Frans als een zachte maar wat gesloten man. Sergi López (Pan's Labyrinth) heeft een leuke bijrol als liftende zeeman: precies het type waar Lisa voor zou kunnen vallen.

Van Marilyne Canto's personage ga je uiteindelijk het meest houden.

De reis brengt Lisa en haar ex niet noodzakelijkerwijs dichter bij elkaar, zoals in de meeste road-movies, maar de afstand wordt ook niet groter. Zo gaat het soms: samen kom je niet verder, maar je draagt de herinnering aan de gezamenlijke reis altijd met je mee.

Te zien in 6 zalen.