Inside Llewyn Davis - Joel en Ethan Coen

Tragikomisch verhaal over een berooide, maar getalenteerde folkzanger. Veel mooie muziek, vooral.

The Gaslight Café, 1961. Een man met een gitaar zingt Hang me, Hang me. Llewyn Davis (Oscar Isaac) speelt de traditional van het eerste tot het laatste couplet.

"It's not new," zegt hij terwijl hij zijn gitaar weglegt, "but it never gets old". Dat moeten de Coen Brothers ook gedacht hebben.

Want hun nieuwste film begint niet voor niets in het beroemde etablissement in Greenwich Village waar folkzangers als Bob Dylan ooit hun carrière begonnen. Inside Llewyn David is vooral een ode aan de muziek. De soundtrack zit vol pareltjes en de liedjes worden meestal helemaal uitgespeeld.

Koning Midas

Llewyn Davis is zo'n folkzanger. Echt succesvol is hij niet, maar dat ligt misschien aan zijn niet al te zonnige persoonlijkheid. Hij sombert, hij heeft geen geld en alles moet altijd maar wijken voor zijn muziek. Hij is, zegt z'n ex Jean (Carey Mulligan), net het idiote broertje van Koning Midas: "Everything you touch turns to shit."

Toch heb je met hem te doen. Zijn manager regelt helemaal niets voor hem, Jean en haar nieuwe partner Jim (Justin Timberlake, folk zingend!) hebben wél succes en een tripje naar Chicago levert ook al geen nieuwe boekingen voor optredens op. Zelfs de kat van de Gorfeins bezorgt hem alleen maar kopzorgen.

Ingetogen

Die kat en Mitch en Lillian Gorfein (Ethan Phillips een Robin Bartlett) zijn weer van die heerlijk geestige Coen-personages. Llewyn mag altijd bij het oudere echtpaar op de bank slapen en wordt steevast getrakteerd op Lillians beroemde moussaka of taboulé. Ook John Goodman heeft een erg grappige bijrol.

"In jazz, we play all the notes", pest Goodman. Net als de plaagstootjes over een brave Ierse folk-act en het gedoe met de weggelopen kat: de humor is subtiel en zit vaak in de dialogen verstopt. De film is in alle opzichten ingetogen: op een prachtig gefilmde autorit in de sneeuw na, houden de Coens zich ook visueel nogal in.

Bekijk de trailer:

Teleurstelling

Oscar Isaac speelt de hoofdrol goed, maar toch ebt het enthousiasme over Inside Llewyn Davis halverwege weg. Het grote probleem is dat er eigenlijk helemaal niets gebeurt. Llewyn Davis trekt van de ene tegenslag naar de andere, speelt prachtige liedjes en er is helemaal niemand die hem ontdekt.

Wanneer Llewyn Davis The Gaslamp Café weer uitloopt, zit er al een andere folkzanger op het krukje.

Een film over teleurstelling; over een talent dat nooit gezien wordt. Het talent van de Coen Brothers is echter allang onderkend en de milde teleurstelling hier is nu juist dat ze er in deze film zo weinig van willen tonen.

Te zien in 30 zalen.

Tip de redactie