Blood Ties - Guillaume Canet

Billy Crudup en Clive Owen als broers in het Brooklyn van de jaren zeventig: Frank is een politieman, Chris een onverbeterlijke crimineel.

Twee broers aan verschillende kanten van de wet; dat is natuurlijk vaker gedaan. Sterker, coscenarist James Gray schreef en regisseerde al eens zo'n film.

We Own the Night, namelijk. Ook het Franse Les liens du sang draaide om zo'n loyaliteitsconflict. Blood Ties is daarvan dan weer de Amerikaanse remake.

Goede verhalen vervelen nooit. Het blijft zonde dat geslaagde buitenlandse films kennelijk altijd gevolgd moeten worden door een Amerikaanse remake, maar in dit geval levert ons dat wel een film op met een mooie cast.

In Blood Ties kunnen we verder nog genieten van Mila Kunis, Zoe Saldana, Marion Cotillard en James Caan.

Rechte pad

Wanneer Chris Pierzynski (Owen) na een lange gevangenisstraf voorwaardelijk vrij komt, is het welkom thuis niet bepaald hartelijk. Ex-vrouw Monica (Cotillard) wil geld zien voor het onderhoud van de kinderen. Broer Frank (Crudup) helpt hem aan een baantje in een garage, maar betwijfelt of hij wel op het rechte pad kan blijven.

Frank krijgt uiteraard gelijk. Een gewelddadige overval op een geldwagen zet de broers weer lijnrecht tegenover elkaar. Bivakmuts of niet, ze herkennen elkaar onmiddellijk. Als kind stond Frank al op de uitkijk wanneer zijn broer ergens inbrak. En ook nu, als volwassene, kan hij maar moeilijk beslissen wat hij moet doen.

Seventies

Guillaume Canet speelde in 2008 de rol van de goede zoon François in Les liens du sang. Voor de remake nam hij zelf de regie op zich. Hij sleepte ook de getalenteerde Belgische acteur Matthias Schoenaerts (Rundskop, De rouille et d'os) mee in zijn Amerikaanse filmavontuur.

Blood Ties speelt zich af in de jaren zeventig en ziet er ontzettend stijlvol uit. De kleding, de decors en het camerawerk voeren je mee terug in de tijd. Canet heeft voor dit crime-drama goed gekeken naar films als Serpico, The French Connection en Carlito's Way. De soundtrack klinkt als een jukebox vol hits uit de seventies.

Broederverhaal

Owen en Crudop acteren sterk, maar het script mist wel wat focus. Chris' pogingen om op het rechte pad te blijven, Franks gesprekken met zijn politiechef, drie moeizame liefdesgeschiedenissen; de film waaiert ontzettend uit, terwijl de kern van het broederverhaal halverwege al is verteld.

Maar pas dan, in de tweede helft, krijgt de film echte vaart. De verwikkelingen volgen elkaar soms wat al te abrupt op, maar Canet tovert ook een aantal fraaie actiescènes op het doek. Dat is eigenlijk laat voor de liefhebbers van actiefilms, en de uitkomst is dan weer te voorspelbaar voor de liefhebbers van goed drama.

In 23 zalen

Tip de redactie