Opvolger van Rabat ziet er fraai uit, maar is een invuloefening van Mocro-clichés. Marwan Kenzari is wel sterk in de hoofdrol.

Twee jaar terug was Rabat van Jim Taihuttu en Victor Ponten een mooie roadmovie over drie jongens die toevallig Marokkanen waren.

Het was geen multiculti-komedie zoals Shouf Shouf en zijn navolgers, en ook geen multiculti-drama, maar een evenwichtige feelgoodmovie. Regisseur en scenarioschrijver Jim Taihuttu slaat nu keihard terug met Wolf.

Wolf is volgens de maker de keerzijde van het volgens hem zelf te rooskleurige beeld dat Rabat bood. Die film speelde in de zomer en was vanzelfsprekend in kleur; Wolf is in zwart/wit en speelt in de winter.

Wel keren twee hoofdspelers uit Rabat terug: Marwan Kenzari speelt de hoofdrol als de draaideurcrimineel Majid, Nasrdin Dchar speelt zijn doodzieke broer.

Dronken ballen

Wolf opent sterk met een scène die de kijker minimaal één keer op het verkeerde been zet. We zien twee Marokkanen, Majid en zijn criminele vriendje Adil, 's nachts bij een etalage vol scooters staan.

Dan komen er twee stomdronken ballen voorbij. De kijker verwacht een knokpartij, maar in plaats daarvan wordt een geestig gesprek gevoerd. Waarna de scène opnieuw een andere wending neemt.

Bekijk de trailer: 

De openingsscène van Wolf is veelbelovend, maar de rest van de film is helaas minder verrassend. Waar Rabat behendig alle Mocro-clichés wist te ontwijken, werkt Wolf ze als een invuloefening één voor één af.

Foute vriendjes

Majid is een draaideurcrimineel die zich met kickboksen omhoog wil werken maar met foute vriendjes omgaat. Hij heeft losse handjes maar een klein hartje en een sterk ontwikkeld gevoel van trots. Dat moet dus wel verkeerd aflopen.

Cynisme kenmerkt de film: de geslaagde broer van Majid, de knuffel-Marokkaan uit Rabat, is doodziek. Dan heb je weinig aan je studie en kan je beter tasjes gaan roven. Ongetwijfeld staat de wereld van Wolf dichter bij de realiteit dan die van Rabat maar dat maakt Wolf nog geen boeiende of betere film. Rabat zette vooroordelen op scherp; Wolf bevestigt ze alleen maar.

Enige vrouw

De enige vrouwen in de film zijn Majids uiteraard onderdanige moeder en zijn vriendin, die meteen bij hem terugkomt zodra ze een klap van hem krijgt. Veel meer dan bloot in bed liggen hoeft ze vervolgens niet te doen in de film.

Wolf ziet er - met dank aan het Franse voorbeeld La Haine - prachtig uit, maar de sterk acterende Marwan Kenzari had een veel beter script verdiend.

In 31 zalen