Mythische hoeveelheden CGI en postproductie 3D kunnen niet voorkomen dat de tweede Percy Jackson-film vooral verveelt.
 

Percy Jackson, zoon van een mensenmoeder en de zeegod Poseidon, betrad in 2010 voor het eerst het filmdoek. Wat de makers voor ogen stond, was van meet af aan duidelijk. De Harry Potter-reeks liep in 2011 ten einde. De jonge fans zouden binnenkort behoefte krijgen aan een nieuwe serie.

En Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief was óók gebaseerd op een succesvolle jeugdboekenreeks.

Rick Riordan mixt in zijn boeken de klassieke Griekse mythologie met fantasy voor hedendaagse tieners. Hoewel de eerste film nooit het succes van Potter benaderde, is er nu dus toch een vervolg.

Gulden vlies

Het vergt even wat inspanning om de wereld van Percy Jackson: Sea of Monsters 3D te doorgronden. Halfgoden als Percy, Grover, Annabeth en Clarisse leven in Camp Half-Blood. Een magisch schild - verschaft door Zeus' dochter Thalia die zich voor hen opofferde en daarbij in een boom veranderde - beschermt hen tegen vijandige reuzen.

Bekijk trailer:

Toch weet een vreemdeling zich door het schild te werken. Deze Tyson blijkt niemand anders dan Percy’s eenogige halfbroer. Hij is welkom, maar dat Thalia’s boom en het magische schild zwakker worden, is wel een serieus probleem. Onze jonge helden moeten er dus op uit om het Gulden Vlies te vinden. Daarmee kunnen ze Thalia´s boom genezen.

En zoals de titel al verraadt; de reis voert ze dus naar een zee vol monsters. Ze zijn bovendien ook niet de enigen die op zoek zijn gegaan naar het Gulden Vlies. Luke Castellan - in het eerste deel al ontmaskerd als schurk, halfgod en zoon van Hermes - heeft zo zijn eigen, kwade plannen met het mythische kleedje.

Geairbrusht

'My Gods!' De personages in Percy Jackson gebruiken de meervoudsvorm. Voor een simpele avonturenfilm maakt het scenario de zaken wel érg ingewikkeld. Wat ook niet helpt is dat alle acteurs en actrices vooral moeite lijken te doen om op geairbrushte schooljaarboekfoto’s te lijken. Hoofdrolspeler Logan Lerman voorop.

De wereld van Percy Jackson komt -  heel anders dan de Hogwarts School of Witchcraft en Wizardry - geen moment tot leven. De mix tussen Griekse mythologie en moderne tijd – kijk niet vreemd op wanneer de helden een soort iPad bedienen, foto’s maken en de dochter van Zeus een leren motorjack blijkt te dragen - is vooral ongeloofwaardig.

Bits en bytes

Actie is er wel genoeg; van de aanval van een mechanische stier tot een enorme draaikolk in een zee vol vlijmscherpe vinnen. Het probleem is alleen dat het er allemaal uitziet als cgi, dat het scenario vol willekeurigheden zit en dat het je nauwelijks interesseert welk van deze holle personages al die bits en bytes zal overleven.

Grappig genoeg lijkt de reusachtige figuur in de finale van Percy Jackson wel een beetje op die in de post-apocalyptische komedie This is the End die over twee weken uitgaat. Het verschil is: Jay Baruchel en Seth Rogen maken er in die film een grap van. De makers van Percy Jackson denken écht dat ze weg kunnen komen met Olympische clichés als 'I make my own destiny!'

"Percy Jackson, your destiny was written long ago," roept de grote man in de finale. Klopt: tijd voor een jeugdfilmserie met wat meer originaliteit.

In 101 zalen