Love and Honor ziet de landing op de maan, de Vietnamoorlog én de Amerikaanse anti-oorlogsprotesten door een merkwaardig roze bril. 

Feit: op 16 juli 1969 werd de Apollo 11 gelanceerd, de raket die de eerste mannen op de maan zou zetten.

Fictie: soldaat Dalton Joiner (Austin Stowell) vecht op dat moment in Vietnam, maar is met zijn hoofd bij andere zaken. Hij ontving zojuist een 'Dear John'- brief van zijn liefje. Jane (Aimee Teegarden) maakt het uit.

Daltons beste vriend, vrouwenversierder Mickey Wright (Liam Hemsworth), probeert hem nog te troosten, maar Dalton is ontroostbaar. Zodra ze een paar dagen verlof hebben in Hong Kong, pakt hij het vliegtuig naar de VS om met Jane te gaan praten. Mickey, zijn 'wingman' in de oorlog én in de liefde, gaat mee.

Blowende bloemenkinderen

Het blijkt bij aankomst al meteen mis. Jane noemt zich tegenwoordig Juniper en haar huis puilt uit van de blowende bloemenkinderen. Er staat een grote stencilmachine in de woonkamer. De daar aanwezige anti-oorlogsactivisten zijn uiteraard erg benieuwd wat die gladgeschoren militairen komen doen.

"We zijn deserteurs," verzint Mickey ter plekke. Wow! Groovy! Janes vriendin Candace (Teresa Palmer) is journaliste van een activistisch vredesblaadje en wil meteen een artikel over ze schrijven. Bring our troops home! En zo valt uiteindelijk ook zij voor de brede schouders van een mooie soldaat.

Apollo 11

De hele film lang blijven de makers van Love and Honor ons nieuws voeren over Apollo 11. Het symbool is er een beetje met de haren bijgesleept. Neil Armstrong en zijn collega's keerden op 21 juli terug op aarde; precies de dag waarop Dalton en Mickey zich weer bij hun commandant moeten melden. Anders zijn ze écht AWOL.

De archiefbeelden van de maanvlucht zorgen nog voor énig realisme, maar verder hangt Love and Honor aan elkaar van de ongeloofwaardigheden. Droegen de GI's werkelijk eyeliner in de oerwouden van Vietnam? Zouden Dalton en Mickey daar al niet met drugs in aanraking zijn gekomen? Zagen de vredesdemonstraties er zó uit?

Onzin

De vredesbeweging wordt in de film vertegenwoordigd door Peter (Chris Lowell), een vervelende intellectueel die vooral jaloers is op de knappe legerjongens. Candace vat de moraal van de film zo samen: "I thought you were a traiter, truth is you're just a coward!" Verrader of lafaard; alsof er geen gegronde redenen waren te protesteren tegen het bloedvergieten.

Liam Hemsworth, die we kennen uit The Hunger Games, en Teresa Palmer, het schatje uit Warm Bodies, zijn een mooi koppel. Jonge, aantrekkelijke acteurs die een jong publiek waarschijnlijk wel zullen charmeren. Jammer dat die generatie hiermee zoveel historische onzin gevoerd krijgt.

Te zien in 52 zalen