Thriller over kunstdieven verliest zich in teveel wendingen. Met James McAvoy, Rosario Dawson en Vincent Cassel.

Regisseur Danny Boyle (Trainspotting, 127 Hours) maakte vorig jaar veel indruk met zijn openingssceremonie voor de Olympische Spelen in London. En hij baarde bovendien enigszins opzien door op die Spelen te paraderen met zijn nieuwe, ruim 20 jaar jongere vriendin Rosario Dawson.

Boyle kreeg iets met de actrice tijdens de opnames van zijn nieuwe film, Trance, ook in Londen gesitueerd. Die film is nu uit - hun relatie trouwens ook.

In Trance draait alles om de brutale roof van een kostbaar schilderij tijdens een veiling. Veilingmeester Simon (James McAvoy) doet nog een dappere poging het schilderij in veiligheid te brengen.

Maar in de catacomben achter de zaal krijgt hij een klap op zijn hoofd van bendeleider Franck (Vincent Cassel). Die gaat er met het schilderij vandoor - althans dat denkt hij, maar Simon is hem te slim af geweest en heeft het schilderij alsnog verstopt.

Martelen

Al snel blijkt dat Simon in het complot zat maar dat de klap op zijn hoofd funest is geweest: hij weet niet meer waar hij het schilderij heeft verstopt. Franck denkt dat hij wederom voor de gek wordt gehouden maar na een akelig potje martelen (iets met nagels) is hij overtuigd: Simon weet echt niets meer. Dus stuurt hij Simon naar hypnotherapeute Elizabeth (Rosario Dawson).

Bekijk trailer:

Aanvankelijk is Simon sceptisch, maar veel keuze heeft hij niet dus laat hij zich onder hypnose brengen. Hij weet Elizabeth wel duidelijk te maken dat hij onder druk wordt gezet door een gevaarlijke bende. Elizabeth besluit Simon te helpen, tegen een deel van de buit. En dat is nog maar het begin van een thriller waarin 'niets is wat het lijkt', om er een dvd-hoes cliché bij te halen.

Irritant

Thrillers waarin bedriegers bedrogen worden en waarin ook het publiek op het verkeerde been wordt gezet kunnen heel amusant zijn. Ook wanneer de toeschouwer een paar keer op het verkeerde been wordt gezet. Maar wanneer dat onophoudelijk gebeurt, zoals Trance, wordt amusant op den duur irritant en denkt de kijker: het zal wel, gooi het maar in mijn pet.

Boyle houdt wel de vaart in Trance, met beukende muziek, visuele krachtpatserij en kleurrijke locaties. Daarmee doet de film zijn naam in meerdere opzichten eer aan, maar dat kan niet verhullen dat de film bol staat van onwaarschijnlijkheden. Trance is een zeepbel, met een curieuze sleutelscène voor Rosario Dawson en een scheerapparaat.

In 25 zalen