Variant op het bekende sprookje van Hans en Grietje gaat verder waar het verhaal ooit ophield. Met Famke Janssen als de heks.

De laatste jaren is het in de mode om oude sprookjes af te stoffen.

Vorig jaar waren er ineens twee films met Sneeuwwitje: het redelijk conventionele Snow White (ook wel bekend als Mirror, Mirror) en Snow White and the Huntsman, waarin Sneeuwwitje in harnas ten strijde trok. Want in moderne sprookjes zijn de heldinnen stukken pittiger.

Dat geldt ook voor Hansel and Gretel: Witch Hunters, waarin een volwassen Gretel/Grietje (Gemma Arterton, Quantum of Solace) gehuld gaat in strak leer, gewapend is met een kruisboog en vloekt als een ketter. Hansel/Hans (Jeremy Renner, The Bourne Legacy) is intussen ook uit de kluiten gewassen en gezamenlijk jagen ze op heksen.

Insuline

In een proloog wordt het sprookje zoals we het kennen in sneltreinvaart verteld: Hans en Grietje werden naar een snoephuisje gelokt door een heks, die Hans vet wil mesten met snoep. Ze ontsnappen, maar de volwassen Hansel heeft aan dat avontuur suikerziekte overgehouden en spuit dan ook - heel modern - insuline.

Bekijk trailer:

Afgezien van die insuline speelt het vermakelijk rommelige Hansel and Gretel zich af in een vertrouwde sprookjeswereld, vol bijgelovige boeren en sluwe heksen. Hansel en Gretel zijn weliswaar heksenjagers, maar ze bedienen zich niet van inquisitiepraktijken zoals sheriff Berringer (Peter Stormare), die van hekserij verdachte vrouwen op de brandstapel zet.

Gothic heksen

Hun zoektocht naar verdwenen kinderen voert Hansel en Gretel naar een oude bekende: de heks Muriel (smakelijke rol van Famke Janssen) die Hans destijds wilde opeten.

De confrontatie loopt uit op een krachtmeting tijdens een heksenkring vol gothic uitgedoste heksen die een offerritueel bij volle maan willen uitoefenen.

Wisselvallig

Hansel and Gretel verandert voortdurend van toon: soms lijkt het een parodie, de scène erop is weer doodeng en bloederig.

Dat maakt het lastig te bepalen voor wie deze film is: voor de jongste kijkers is hij te eng, voor volwassenen weer te kinderachtig. Het levert een wisselvallige film op die bij vlagen vermakelijk is, maar nooit overtuigt.

In 31 zalen