Geestige tragikomedie met Ton Kas als stijve weduwnaar en Rene van ’t Hof als vreemde zwerver. Winnaar publieksprijs International Filmfestival Rotterdam.

Diederik Ebbinge is nog steeds vooral bekend als ‘die grote van De Vliegende Panters’ maar hij heeft al jaren het podium verruild voor het filmdoek.

Eind vorig jaar was hij nog te zien als onhandige gynaecoloog in Alles is Familie, maar achter de camera is hij ook heel actief. Vier jaar terug maakte hij de tv-film Gewoon Hans, waarin Ton Kas een geobsedeerde fan van Hans Teeuwen speelt.

Zonderlinge zwerver

In die film had René van ’t Hof ook een rolletje, en na het zien van een scène met Kas en Van ’t Hof samen wist Ebbinge dat ze de hoofdrollen moesten krijgen in zijn speelfilmdebuut. Die film werd Matterhorn, met Ton Kas als in zichzelf gekeerde weduwnaar en René van ’t Hof als zonderlinge zwerver.

En die combinatie pakt opnieuw goed uit: de film won afgelopen week de Publieksprijs op het filmfestival van Rotterdam.

Klok en kerk

Sinds zijn vrouw is overleden leeft weduwnaar Fred een bestaan met klok en kerk als houvast. Elke zondag gaat de gelovige Fred naar de kerk, en de avondmaaltijd – vlees, aardappels en groente uiteraard – begint pas nadat hij om klokslag zes uur heeft gebeden.

Het verstikkende, streng gereformeerde klimaat wordt mooi in beeld gebracht – de film lijkt soms wel in de jaren vijftig te spelen.

Zombie en zwerver

Het zombie-achtige bestaan van Fred wordt verstoord door de komst van een zwerver, die bedelt om geld voor benzine. In dat trucje is Fred al een dag eerder gevlogen, dus eist hij zijn geld terug. Wanneer dat niet lukt, zet hij de zwerver aan het werk, maar vervolgens geeft hij hem wel te eten en uiteindelijk onderdak.

De godsvruchtige gemeente kijkt argwanend toe, hoewel Fred met zijn barmhartige Samaritaangedrag in feite zijn Bijbelse plicht uitvoert. Maar als de zwerver zich op straat vertoont in een jurk van Freds overleden vrouw trekken de ouderlingen ongerust aan de bel.

En Fred begint zich intussen ook af te vragen wat er precies met zijn eigenaardige logé aan de hand is.

Subtiel

Matterhorn moet het hebben van een droogkomische sfeer en subtiel acteerwerk. Het verhaal blijft halverwege wat hangen, maar de afloop is verrassend en zelfs ontroerend.

Het knappe aan de ingehouden rol van Kas is dat hij nooit terugvalt op de sarcastische toon van zijn andere rollen (Vox Populi, ’t Schaep). Matterhorn is daarmee een geslaagde Nederlandse variant op About Schmidt (2003), waarin Jack Nicholson als weduwnaar zijn sarcastische toon ook achterwege liet.

In 10 zalen