"Every man has a badge." Gangster Squad grossiert in lekkere gangsterfilmclichés.

Het gelijknamige boek van Paul Lieberman is naar verluidt gebaseerd op historische feiten, maar deze film heeft toch meer te maken met de wereld van Humphrey Bogart en Jimmy Cagney. Rokerige achterafzaaltjes, zwoele jazz en gangsters die bloedmooie vrouwen spotten en achteloos informeren: "Who's the tomato?"

In 1949 is ook Los Angeles is niet veilig voor de georganiseerde misdaad. Maffiabaas Mickey Cohen (Sean Penn) zendt aan het begin van Gangster Squad een niet mis te verstane boodschap naar Chicago.

Wat illegale drank, prostitutie en gokken betreft mag Chicago dan de maffiahoofdstad zijn van de VS; "Los Angeles belongs to Mickey Cohen."

Bekijk trailer:

<br>

Noodoplossing

Cohen heeft rechters, politici en politiemannen in zijn zak, dus politiechef Parker (Nick Nolte) grijpt naar een noodoplossing. Hij vraagt Sgt. John O'Mara (Josh Brolin) een geheime politie-eenheid te vormen: de Gangster Squad. Zonder geldig aanhoudingsbevel maar mét bruut geweld starten zij 'a war for the soul of Los Angeles'.

Met de idealistische Coleman Harris (Anhony Mackie), vrouwenversierder Jerry Wooters (Ryan Gosling), de intelligente Conwell Keeler (Giovanni Ribisi), de trefzekere Max Kennard (Robert Patrick) en Navidad Ramirez (Michael Peña) vormt O'Mara een ijzersterk team. Alleen... Cohen is genadeloos en heeft een plan dat hem oppermachtig zal maken.

Ruwe bolster

Ook de cast van Gangster Squad mag je gerust een sterk team noemen. Brolin is een geloofwaardige ruwe bolster blanke pit en Penn is gepast megalomaan.

Voor vrouwen is in deze mannenwereld weinig ruimte, maar Emma Stone speelt als de verleidelijke Grace Faraday wel een sleutelrol in de aanhouding van de gangsterbaas.

Regisseur Ruben Fleisher (Zombieland) maakte er een gelikte film van. De klassieke auto's, de gedeukte hoeden, de donkere stegen en de ratelende stenguns - vaak in slow-motion met een jazz-deuntje op de achtergrond - het is allemaal exact zoals de regels van het genre het voorschrijven.

Zonder pardon

En dat is het kleine beetje morele twijfel natuurlijk ook. "Remind me of the difference between them and us?", vraagt Keeler nadat ze een paar gangsters zonder pardon overhoop hebben geknald. Veel verder gaat het niet. De acteurs zijn goed, maar de rollen die ze hebben toegewezen gekregen liggen op voorhand rotsvast.

Dat verrassende personages of gebeurtenissen ontbreken, maakt dat je de verrichtingen van de Gangster Squad uiteindelijk wat onverschillig gadeslaat. O'Mara, zelfs zijn vrouw weet het, 'is not much for abstract thinking' en dat geldt ook voor deze film. Fleisher klaart de klus, maar meer dan een vermakelijk spelletje diefje met verlos moet je er niet in zien.