Bill Murray doet het uitstekend als president Franklin Delano Roosevelt in het geestige en sterk geacteerde Hyde Park on Hudson.

In juni 1939 ontving de Amerikaanse president Roosevelt (Bill Murray) de Britse koning en koningin (Samuel West en Olivia Colman) op zijn landgoed Hyde Park on Hudson.

Een historisch moment. Het was het eerste bezoek van het koningspaar aan de voormalige kolonie en ze kwamen ook nog eens om hulp vragen, tegen Hitler.

George VI - inderdaad, dezelfde stotterende vorst die Colin Firth portretteerde in The King's Speech - en Elizabeth zijn dus erg zenuwachtig.

Zonder Amerikaanse hulp is Engeland verloren. FDR laat ze dat voelen ook. Op hun logeerkamer hangen, heel pesterig, prenten uit de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog waarin de Britten belachelijk worden gemaakt.

Bekijk trailer:

Lesbisch

En er zijn meer ongemakkelijke momenten. Zo suggereert de medewerker van de Britse ambassade in zeer bedekte termen dat de vrouw van de president, Eleanor (Olivia Williams), waarschijnlijk lesbisch is. Roosevelt zelf, invalide vanwege polio, heeft opvallend veel mooie, intelligente jonge vrouwen om zich heen.

Eén van die vrouwen is Daisy (Laura Linney), Roosevelts nicht in de zesde graad. Hyde Park on Hudson is gebaseerd op Daisy's dagboeken, die pas naar haar dood in 1991 werden gepubliceerd. Wanneer FDR in deze film zijn nichtje zijn postzegelcollectie wil laten zien, dan is dat precies zo dubbelzinnig als het klinkt.

Elegant en speels

Daisy's liefdesgeschiedenis met FDR is eigenlijk het minst interessante onderdeel, maar verder weet regisseur Roger Michell (Notting Hill) het grote politieke spel heel elegant en speels te verbinden met de grappige en ontroerende eigenaardigheden van alle betrokkenen.

Hoogtepunt is het lange nachtelijke gesprek tussen George VI - iedereen noemt hem Bertie -en Roosevelt. De onzekere vorst heeft een briefje bij zich waarop staat wat hij zeggen moet. Roosevelt schenkt hem een martini in, stelt hem gerust ("You did well, young man") en wint zijn vertrouwen met een persoonlijk ontboezeming.

Zwierige achteloosheid

Of hij de Britse vorst nu vaderlijk plaagt ("Oh, that’s right: you don’t vote for king"), zich uit zijn rolstoel laat tillen of een autoritje maakt met Daisy: Bill Murray is prachtig als FDR. Ook de andere acteurs spelen met zichtbaar plezier. Richard Nelson, van huis uit een toneelschrijver, zorgde voor een sprankelend scenario.

Het personeel dat maar steeds servies laat vallen, het optreden van de 'Indiaanse bariton' en, vooral, de hotdogs…. De zwierige achteloosheid van die excentrieke Roosevelts is eigenlijk een indrukwekkend staaltje diplomatie. Over Hitler wordt dat weekend bijna niet gesproken, maar ze winnen op alle fronten.