Ingenieuze tijdreisfilm waarin Joseph Gordon-Levitt en Bruce Willis als oude en jonge versie van dezelfde persoon elkaar tegen het lijf lopen.

Het is op deze plek al vaker betoogd: tijdreizen in films blijft tricky. Tegen elke geslaagde tijdreisfilm (Back to the Future, Terminator) staat een minder geslaagde (Back to the Future 2, Terminator 3).

De sf-film Looper pakt weer geslaagd uit, omdat het tijdreizen slechts een van de elementen is in een goed verhaal met gelaagde personages en fraai uitgevoerde actiescènes.

2044/2074

Looper speelt in 2044, een tijd waarin de kloof tussen arm en rijk verder is vergroot. Joe (Joseph Gordon-Levitt, uit Inception en The Dark Knight Rises) behoort tot de rijke klasse: hij is een goedbetaalde ‘looper’, een huurmoordenaar die criminelen executeert die hij weer uit zíjn toekomst (namelijk 2074) krijgt opgestuurd.

De tijdssprong die de slachtoffers maken heet een loop, vandaar de titel.

Jonge Joe vs Oude Joe

Joe leidt een luxe maar leeg leventje, vol retro-verzetjes (pick up!) en drugs die als oogdruppels dienen te worden toegediend. Hij krijgt een wake-up call wanneer zijn volgende slachtoffer uit de toekomst een goede bekende van hem is, namelijk een 30 jaar oudere versie van hemzelf (Bruce Willis). Jonge Joe aarzelt iets te lang, en oude Joe ontsnapt.

Daarmee laadt jonge Joe zich de woede van zijn opdrachtgever op zich. Want wie weigert de oudere versie van zichzelf uit de weg te ruimen wacht een vreselijk lot, zagen we eerder al bij een vriend en collega van Joe (rol van Paul Dano). Nu moet Joe zijn luxe leventje verlaten, onderduiken én proberen zijn oude versie alsnog op te sporen.

Dilemma

Looper begeeft zich op glad ijs met het tijdreisprincipe: elke wijziging in het nu heeft gevolgen voor de toekomst.

Maar regisseur Rian Johnson, die ook het slimme script schreef, komt er goed mee weg. Met als voornaamste troef Gordon-Levitt (die ook in Johnsons spelfilmdebuut Brick de hoofdrol speelde).

Want met zijn scheve glimlach en fluisterstem, gecompleteerd door een neusprothese, lijkt Gordon-Levitt bewonderenswaardig veel op een jonge Bruce Willis.

Dat persoonlijke element geeft het kat-en-muis-spel in het verhaal een diepere laag, en ook de rest van de film zit vol slimme vondsten en sterke actiescènes. Looper is een zeer geslaagde sf-film waarbij het publiek ook nog eens de hersens mag gebruiken.

In 74 zalen