The Bay - Barry Levinson

Regisseur Barry Levinson won in 1989 een Oscar voor Rain Man, hij maakte topfilms als Good Morning, Vietnam, Bugsy en Wag the Dog, en zelfs zijn erotische thriller Disclosure is nog de moeite waard.

Het is op zijn minst opvallend dat deze oude rot zich nu waagt aan een ecologische horrorfilm.

Het 4 juli, een feestdag in de VS. Claridge aan de Chesapeake Bay maakt zich op voor het traditionele krabbeneetfestijn en de jaarlijkse missverkiezing. Donna, een onervaren journaliste van een lokaal televisiestation, weet nog niet dat zij vandaag verslag zal doen van een enorme ecologische ramp.

Zij is ook niet de enige. Een stelletje dat per boot onderweg is naar Claridge, twee zeebiologen, de politie, artsen, feestvierders - vrijwel iedereen registreert door middel van camera, skypeverbinding of mobiele telefoon wat er misgaat. En hoe de autoriteiten, de arrogante burgemeester voorop, volkomen falen.

Wat er misgaat? Een combinatie van steroïdenrijke kippenmest en radioactiviteit veroorzaakt een afschuwelijke mutatie in een kleine parasiet die normaal gesproken alleen in vissen huist. Binnen vierentwintig uur vermoorden deze Isopods iedereen in Claridge - van binnenuit. Ze beginnen met het opvreten van je tong.

Lekker ranzig

Horrorfans denken bij de burgemeester van Claridge uiteraard meteen aan zijn al even koppige collega uit Jaws. Levinson is bovendien de zoveelste regisseur die iets doet met fake found footage. De producenten van The Bay waren ook betrokken bij de Paranormal Activity-films.

Die fans zullen zeker gelukkig worden van de lekker ranzige special effects. Rottende vissen en mensen; zombieachtige gedaanten die over de pier strompelen terwijl er zwarte smerigheid lekt uit etterende builen… Jammer genoeg blijft het bij vieze effecten. Op een paar momenten na, wordt The Bay nooit écht angstaanjagend.

Bekijk de trailer:

Oh my God!

Het probleem is niet het simpele uitgangspunt, enkele van de beste horrorfilms hebben een eenvoudige plot. Het probleem is dat alle personages de hele film lang doen alsof ze pas nét ontdekken wat er aan de hand is. "Oh my God! It's the Isopods!" Na een uur verwacht je, dat ze daar toch wel achter zijn.

Oké, dus "there’s something wrong with the water!", maar wat denken zij daar dan aan te gaan doen? De flinterdunne personages en het krakerig beeldmateriaal komen nooit verder dan het steeds weer herhalen van een veelbelovende uitgangspunt.

In 6 zalen

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie