De crisis doet zich overal voelen - of in The Domino Effect eigenlijk juist niet. De mozaïekfilm van Paula van der Oest roept voornamelijk bewondering op voor vakmanschap.

Paula van der Oest (Black Butterflies) won tijdens het afgelopen Nederlands Film Festival een gouden kalf voor beste regie. Ze werkte ruim drie jaar aan The Domino Effect. Gelukkig voor haar heeft de film over de wereldwijde economische crisis niets aan actualiteit ingeboet.

Crisis

Tegenspoed in China, in de VS, Kaapstad, Londen, New Delhi én in Rotterdam. The Domino Effect vertelt hoe de tegenslag van de één, de ondergang van de ander betekent. Wanneer, bijvoorbeeld, Jake in de VS zijn rekeningen niet meer kan betalen, heeft dat gevolgen voor de verliefde Rahul in India.

Het begint allemaal met Mark (James D’Arcy), de zoon van een Britse politicus, die verantwoordelijk is voor het faillissement van een grote bank. Hij probeert de boel nog te redden in de VS, maar wanneer er geen limo naar het vliegveld komt om hem af te halen, weet hij hoe laat het is. De limousinechauffeur? Eerdergenoemde Jake.

In Nederland probeert Antoinette (Jelka van Houten) ex-criminelen een nieuwe kans te geven. De bodem onder haar inspanningen valt weg wanneer haar man Kai (Theo Maassen) problemen krijgt met de import van Chinese auto’s. Directeur ShenJie kan niet meer leveren, omdat...

Ambitieus

Zo valt dus de ene dominosteen na de andere. We slaan zelfs nog een paar verhaallijntjes over. Het camerawerk, de aankleding en het acteerwerk in The Domino Effect zijn fraai. Met een internationale cast en locaties die over de hele wereld verspreid liggen, is het een zeer ambitieuze film.

Van der Oest probeert het grote te verbinden met het kleine, en het economische te overstijgen met een film die het menselijke in die verhalen benadrukt. Dat lukt soms. Veel vaker echter, dwingt het knapgelegde mozaïek weliswaar bewondering af, maar is er geen gelegenheid om door die overvloed aan verhalen geraakt te worden.

Inflatie

Overdadige symboliek helpt ook niet. The Domino Effect opent met een autocrash en de vertraagde beelden van de hoofdpersonen op de momenten dat de dominostenen beginnen om te vallen. Effectief, maar zo’n dramatische gebaar wordt belachelijk wanneer de muziek aanzwelt omdat iemand de bestelling van een bruidstaart afzegt.

Minder nadrukkelijke scènes zijn mooier: kleine Lulu die de rode jas van haar oma wil dragen, de Zuid-Afrikaanse oppas die het kind van Antoinette en Kai de borst geeft, de tanden van Rahul…

Stuk voor stuk mooie, waardevolle personages; maar met z’n allen in The Domino Effect gepropt, zijn ze een beetje aan inflatie onderhevig.

Lees het interview dat NU.nl met Paula van der Oest voerde

In 14 zalen