Voor ik doodga – Ol Parker

Wat zou jij nog willen, wanneer je zeventien bent en weet dat je binnenkort gaat sterven? De liefde van je leven vinden, in elk geval.

Het gebeurt, uitgezonderd kinderfilms, niet zo heel vaak meer dat Engelse titels in het Nederlands worden vertaald.

Dat de distributeur dit nu toch doet met het Britse Now is Good, zegt iets over de doelgroep van deze romantische tragedie. Hoofdrolspelers Dakota Fanning en Jeremy Irvine zullen vooral het tienerpubliek raken.

Dodelijke ziekte

Wat doe je? ‘Zoveel ik kan, zo snel als ik kan.’ Tessa (Fanning) heeft niet lang meer te leven. De kanker is uitgezaaid en ze heeft ervoor gekozen geen verdere behandeling te ondergaan. Boven haar bed heeft ze een lijst opgehangen met dingen die ze nog wil doen: dronken worden, drugs, een tattoo, gearresteerd worden, beroemd worden, seks…

De zorgen van haar vader (Paddy Considine) vindt Tessa alleen maar lastig, haar moeder (Olivia Williams) heeft zelf al genoeg problemen en de artsen behandelen haar als een paard. Nee, dan gaat ze liever de hort op met haar wilde vriendin Zoey (Kaya Scodelario) en werkt de lijst af. ‘Een dodelijke ziekte moet toch ergens goed voor zijn.’

Tessa wil geen medelijden. Ze is er alleen totaal niet op voorbereid dat het kleine beetje leven dat haar rest nog zoveel verrassingen in petto zal hebben. Eén van die verrassingen woont pal om de hoek: de knappe en zorgzame Adam (Jeremy Irvine), een echte ‘hot buttered biscuit’. Opeens valt het afscheid haar zwaar.

Slow motion

Voor ik doodga is gebaseerd op de gelijknamige jeugdroman van Jenny Downham. Het verhaal volgt de bekende paden. Tessa’s vader is beschermend en wil natuurlijk niet dat Adam de laatste dagen van zijn dochter inpikt. Tessa twijfelt of ze een relatie nog wel aankan. En ondertussen zakken haar bloedwaarden… Een echte tiener tearjerker.

De film is net zo. Voor ik doodga bevat veel slow motion met dramatische muziek die er maar blijft inhameren dat Tessa stervende is. Tessa staart naar kussende mensen in het park (Ik zal nooit meer liefhebben), naar bejaarde mensen (Zo oud zal ik nooit worden), naar moeders en kinderen (Ik zal nooit…) enzovoort en zo verder.

Dit moment

Ontzettend jammer het scenario van Voor ik doodga zo van dik hout planken zaagt en daardoor ongeloofwaardig wordt. De enorme bloedneus die Tessa op een gegeven moment krijgt, is eigenlijk de enige gelegenheid waarbij de pijn van een stervend meisje van zeventien écht even voelbaar wordt.

Toch is het goed voorstelbaar dat veel mensen zullen snotteren bij deze film. Je voelt je bijna schuldig als je níet huilt. Bleke Tessa met haar karmijnrode lippen is een martelares voor moderne pubers. In die zin is Voor ik doodga dus geslaagd. Helaas doet het gedrein over ‘Dit moment’ in laatste minuten van de film, ook verlangen naar het einde.

In 59 zalen

Tip de redactie