‘Hoe laat begint dat gedoe?’ Sekstherapie voor Tommy Lee Jones en Meryl Streep in de charmante romantische komedie Hope Springs.

Een komedie over liefde en seks voor 50plussers: Hope Springs was zo’n scenario waar iedereen enthousiast over was, maar waar heel lang niemand in Hollywood zich aan durfde branden.

Gelukkig gingen niet alleen de twee bekende hoofdrolspelers ervoor, maar ook David Frankel, de regisseur van The Devil Wears Prada.

Slechte rug

Kay (Meryl Streep) en Arnold (Tommy Lee Jones) zijn al dertig jaar samen. En, helaas, dan slijt de passie. Arnold slaapt al jarenlang in de logeerkamer. Iedere ochtend komt hij naar beneden, verorbert de eieren met bacon die zij voor hem gebakken heeft en leest de krant. Wanneer hij naar zijn werk gaat, krijgt ze een kusje op haar wang.

Arnold vindt het wel best zo. Seks? Arnold heeft een slechte rug. Ze raken elkaar al jaren niet meer aan. ‘Ik lijk wel getrouwd met een sportzender,’ verzucht Kay. Zij wil de passie weer terug en ze weet ook wie daarvoor zorgen kan: de beroemde relatietherapeut Dr. Feld (Steve Carell) in het plaatsje Great Hope Springs.

‘Voor vierduizend dollar kopen we een nieuw dak,’ protesteert Arnold nog. De oude mopperaar wil eerst niks weten van die rare sekstherapie, maar gaat wel overstag. En hij doet uiteindelijk ook zijn best: op de divan bij Dr. Feld én op het bed in de hotelkamer. ‘Ik hoop dat je gelukkig bent,’ bromt hij chagrijnig – maar hij meent het wel.

Te laat?

Streep met een zelfhulpboek en bananen… Streep en Jones die een seksuele fantasie uitproberen in het duister van een bioscoopzaaltje… Hope Springs bevat vele kostelijke momenten, maar opvallend is dat de seksklucht op den duur plaats maakt voor een liefdesverhaal met een groot hart.

Kay en Arnold zijn mooie mensen, die elkaar een beetje uit het oog verloren zijn. Het scenario maakt het ze ook niet gemakkelijk. De therapie zou zomaar volledig kunnen mislukken. Misschien is het wel te laat? Te laat om de ingesleten routine te doorbreken? Te laat om het oude vuur nog op te poken?

Buik vol bacon

Streep – met het soort hippe bril die dames op leeftijd nu eenmaal dragen en een geheimzinnig guitig lachje – is leuk, maar Tommy Lee Jones steelt de show. De charme van de volkomen charmeloze Arnold met zijn vormeloze broek en een buik vol bacon, is de grote troef van Hope Springs.

Met de enorme botheid waarmee Arnold zijn vrouw negeert, riskeert hij in het begin van de film bijna de sympathie van de kijker te verspelen. Met zijn humoristische klaagzang, zijn onbegrijpende en gepijnigde blik tijdens de therapie en zijn volhardende pogingen wint hij ons weer terug - én Kay natuurlijk

In 76 zalen