Amusante documentaire over de 50-jarige carrière van regisseur Woody Allen.

De 76-jarige Woody Allen levert nog steeds elk jaar een film af. De teller staat inmiddels op 42 lange speelfilms – To Rome With Love, dat volgende maand uitkomt, meegerekend.

Zijn carrière is nog lang niet tanende: integendeel, zijn grootste kassucces behaalde hij met zijn voorlaatste film, het nostalgische Midnight in Paris.

Rijk oeuvre

Dat succes kon nog nét worden meegenomen in de documentaire over Woody Allen, die simpelweg Woody Allen: A Documentary heet. De film van Robert Weide biedt vooral een inkijkje in het rijke oeuvre van Allen Stewart Koningsberg, zoals hij echt heet. Na het zien van de documentaire heb je meteen zin je favoriete Allen-film(s) te herzien.

De opbouw is grotendeels chronologisch, waarbij het geestig is om te zien hoe Allen als moppenbedenker begon en zo als tiener al snel meer verdiende dan zijn vader. Als stand-up comedian had hij vervolgens weliswaar goed materiaal, maar zijn plankenkoorts was een te grote belemmering om in deze richting door te gaan.

Gemangeld

Liever werkte hij achter de schermen, als scriptschrijver, maar toen zijn script voor What’s New Pussycat werd gemangeld besefte Alleen dat hij alleen tevreden was met totale controle: als regisseur moest hij final cut hebben. Met Take the Money and Run (1969) begon een carrière die inmiddels een halve eeuw beslaat en Allen vier Oscars opleverde.

Over zijn privéleven valt ook het nodige te vertellen, met name over de periode begin jaren ’90 waarin hij Mia Farrow verliet om met hun pleegdochter Soon-Yi te gaan samenwonen. De bedenkelijke affaire wordt slechts kort aangestipt in de film. De breuk was extra pijnlijk omdat Allen en Mia Farrow midden in de opnames van het relatiedrama Husbands and Wives zaten.

Nietmachine

Maar wanneer Weide hier te diep op in was gegaan, had Allen vast niet zo enthousiast meegewerkt aan de documentaire.

En dan was ons het prachtige beeld onthouden van Allen die nog steeds met dezelfde typemachine werkt en vervolgens met een nietmachine losse stukken tekst aan elkaar bevestigt. Heerlijk handwerk van een ouderwetse filmmaker in de beste zin van het woord.

In 8 zalen