Thriller waarin een drietal nachtbrakers worden gegijzeld in een pinhokje. Aardig uitgewerkt uitgangspunt mist bevredigende afronding.

Thrillers pakken altijd extra claustrofobisch uit wanneer het grootste deel van de film zich afspeelt in één ruimte.

Het meest extreme voorbeeld is de doodskist waar Ryan Reynolds zich in bevindt in Buried (2010), maar ook Phone Booth (2002) werkte prima omdat Colin Farrell werd gegijzeld in een telefooncel door een onbekende beller.

Kerstborrel

Iets vergelijkbaars is aan de orde in ATM, het lange speelfilmdebuut van David Brooks. Hij neemt de tijd om zijn personages te introduceren: op een kerstborrel leren we de verlegen David (Brian Geraghty) kennen, die eindelijk moed bij elkaar schraapt om zijn fraaie collega Emily (Alice Eve) mee te nemen.

Helaas heeft Davids luidruchtige collega Corey (Josh Peck) ook een lift nodig.

Gedrieën rijden ze door de winternacht, en dankzij Corey verdampt de prille romantische sfeer al snel. De dronkenlap wil graag wat eten, maar heeft geen geld, dus moet er nog even geld worden getapt. Op een afgelegen parkeerterrein vinden ze een pinautomaat, zo eentje die in een afgesloten hokje staat. Maar de tussenstop loopt uit op een kille nachtmerrie.

Bibbers

Nadat David om vage redenen ver van het hokje is gestopt, gaat eerst Corey naar binnen, en vervolgens David. Als het lang duurt gaat ook Emily maar eens kijken waarom het zo lang duurt. Vervolgens krijgt het trio de bibbers wanneer een dik ingepakte onbekende dreigend voor het hokje gaat staan.

Wil hij pinnen? Wil hij hen beroven? Dat hij weinig goeds van plan is wordt al snel duidelijk.

Domme dingen

Vanaf dat moment wordt het drietal bijna de hele film gegijzeld door de onbekende onverlaat. Ook al zijn ze met zijn drieën, ze durven de dreigende gestalte niet te overmeesteren. En hun telefoons liggen uiteraard nog in de auto – het zou immers maar een korte tussenstop zijn. Zo doen ze wel meer domme dingen – maar het houdt de spanning er wel in.

Brooks haalt met een paar aardige wendingen het maximale uit zijn gegeven, dat behalve aan Phone Booth ook aan Steven Spielbergs Duel doet denken. Helaas blijken de vondsten tegen het einde van ATM toch uitgeput, waardoor de film na nog geen anderhalf uur toch nog als een nachtkaars uitgaat.

In 8 zalen