Franse lekkernij. Wel even doorbijten, want de buitenlaag is een beetje te kleverig.

Audrey Tautou: ondergetekende heeft nooit gesnapt waarom mensen dat rare wicht uit Le fabuleux destin d’Amélie Poulain eigenlijk zo’n snoepje vinden.

Maar ja, het mysterie van onze voorkeuren; dat is nu juist wat ook La délicatesse leuk maakt. Waarom, bijvoorbeeld, zou iemand vallen voor een rare Zweed als Markus Lundell?

Op vakantie

La délicatesse lijkt aanvankelijk een heel ander soort film te worden. Nathalie Kerr (Tautou) en haar François herleven hun eerste ontmoeting in café Les Cailloux, ze trouwen, zij bemachtigt een mooie baan – en dan wordt François aangereden en is Nathalie van de ene op de andere dag weduwe. Ze treurt. Drie jaar lang.

Bekijk de trailer

Een liedje over haar verdriet zet het allemaal nóg dikker aan. Nathalie stort zich met roodomrande ogen op haar werk. Haar baas Charles Delamain (Bruno Todeschini) heeft een oogje op haar, maar zij wijst hem af. Na pakweg een half uur lijkt La délicatesse volkomen te verzanden en te zwelgen in het verdriet.

Gelukkig duikt dan Markus Lundell (François Damiens) op. De flink kalende Zweed draagt altijd dikke truien en gekreukelde broeken, grijnst de domst denkbare grijns en zegt vreemde dingen als "Ik zou op vakantie kunnen gaan in je haar." Nathalie valt als een blok voor hem. En dat doet de kijker ook.

Op stap met de VS

De film, naar een roman van David Foenkinos, is het regiedebuut van de schrijver en zijn vrouw Stéphane. De film verandert vaak abrupt van toon, wisselt lukraak van vertelperspectief, bevat liedjes die totaal niet passen, probeert Amélie Poulain na te doen zonder daarvoor de visuele flair in huis te hebben en duurt te lang.

Kortom: er valt wel wat af te dingen op La délicatesse. Toch ben je dat na afloop bijna vergeten dankzij François Damiens. De Belgische komiek was eerder te zien in Profession: Heartbreaker en Rien á déclarer. Als Nathalie hem kust en met hem uitwil, kan hij zijn geluk niet op. "Alsof Liechtenstein op stap is met de Verenigde Staten!"

Uitklaptafel

Markus’ rare uitdrukkingen, zijn manier van lopen, de muziek uit zijn jeugd, die scène met zijn Zweedse ouders en een uitklaptafel – heerlijk!

David en Stéphane Foenkinos waren zo verstandig Damiens ook alle ruimte te geven. Bijvoorbeeld in een absurde slapstickscène waarin Markus zich moet melden bij zijn jaloerse chef Delamain.

En ja, La délicatesse overtuigt je er uiteindelijk volledig van dat Markus de liefste man van de wereld is. En als je door zijn ogen kijkt, krijgt zelfs die tuttige Audrey Tautou wel iets.

In 16 zalen

Beoordeling: 3 sterren