Het Monster van Parijs – Bibo Bergeron

Laat je niet bedriegen door de gruwelijke verhalen. Het Monster van Parijs is een doetje en de gelijknamige Franse animatiefilm ziet er mooi uit.

1910. Het oude Parijs lijdt onder de gevolgen van de overstroming van de Seine.

Weldra echter, krijgt de Franse hoofdstad te maken met een nog veel grotere bedreiging: een gigantische monstervlo. Gelukkig blijkt Het Monster van Parijs, hoewel ook in 3D, eerder muzikaal dan gevaarlijk.

Reuzenvlo

Emile en Raoul (de stemmen van radioduo Coen en Sander) hebben het wezen losgelaten op de stad. De verlegen filmoperateur Raoul heeft het allemaal vastgelegd met zijn camera. Praatjesmaker, allergieënlijder en mislukte uitvinder Emile veranderde de gewone vlo van een aap per ongeluk in een reuzenvlo.

Bekijk de trailer


Al snel gaat het gerucht over een verschrikkelijk monster met rode ogen in de smalle steegjes van Parijs. Zangeres Lucille (Birgit Schuurman), De Engel van Montmartre, is echter helemaal niet bang. Zij noemt het wezen Francoeur (‘eerlijk hart’): "Hij is misschien een gigantische vlo, maar hij doet geen vliegje kwaad."

Dat mag dan zo zijn, maar prefect Maynott en commissaris van politie Pâté maken wel jacht op het monster. Maynott, die helemaal niets heeft gedaan voor de slachtoffers van de overstroming, hoopt met de spectaculaire vangst zijn naam te zuiveren en burgemeester van Parijs te worden.

Stemmingswisselingen

Het Monster van Parijs is de nieuwe 3D-animatiefilm van Bibo Bergeron, die eerder Shark Tale regisseerde. Uiteraard moeten Emile, Raoul en Lucille alle zeilen bijzetten om Francoeur uit handen van de slechte Maynott te houden. Raoul moet bovendien ook nog op tijd zien komen voor een romantische rendez-vous met de lieve Maud.

Het levert een aardig familieavontuur op dat helaas een beetje lijdt onder abrupte stemmingswisselingen. De ene scène is spannend; de volgende zo cartoonesk dat iedere deur met kracht wordt dichtsmeten en elke auto bijna uit de bocht vliegt; waarna Lucille en Francoeur opeens uitbarsten in een cabaretliedje.

Automobielen en luchtschepen

In alle hectiek komen de personages en emoties niet goed uit de verf. Een deeltje The Phantom of the Opera, een deeltje Isabelle Avondrood en een deeltje kinderavontuur; de mix werkt niet helemaal.

De liedjes van Lucille zijn trouwens gezongen door Vanessa ‘Joe le Taxi’ Paradis. Het andere opvallende aspect van de film is natuurlijk de animatie. Want, ondanks het zwakke verhaal: Het Monster van Parijs ziet er, met al die beroemde gebouwen, kostuums, automobielen en luchtschepen anno 1910, wel ontzettend mooi uit.

In 73 zalen

Tip de redactie