Het is één van de aller-, aller-slechtste ideeën ooit: je vakantie doorbrengen in Tsjernobyl. Gelukkig levert het wel een leuke horrorfilm op.

Chernobyl Diaries is het regiedebuut van visual effects-maker Brad Parker.

De bedenker, producent en coscenarist van Chernobyl Diaries kennen we beter: Oren Peli brak in 2007 door met het doodenge Paranormal Activity. Hij schreef en produceerde ook de vervolgen.

Pripyat

Chris, Natalie, Paul, Amanda, Michael en Zoë houden van het avontuur. Pripyat, de arbeidersstad bij Tsjernobyl, is sinds de kernramp van 26 april 1986 volkomen uitgestorven. De roekeloze jongeren melden zich bij reisbureau Uri’s Extreme Travel voor een rondleiding. Uri straalt één en al betrouwbaarheid uit: ‘Not to wurri, here ies Uri!’

Bekijk de trailer

 

In zijn gammele busje en uitgerust met een krakende geigerteller, wagen ze zich in de doodse stad waaruit destijds in allerijl 50.000 mensen werden geëvacueerd. Stralingsgevaar? Een bezoekje van een paar uur kan geen kwaad, zegt Uri. Probleem is: de trip duurt langer dan gepland - want ze zijn niet alleen in Pripyat.

Wie of wat de ongelukkige vakantiegangers tegenkomen, moet een verrassing blijven. Al snel rennen ze in blinde paniek door de verlaten flats, vervallen restaurants en stoffige klaslokalen, terwijl buiten de koeltorens en de resten van de ontplofte reactor No. 4 aan de horizon staan.

Prettig naturel

Chernobyl Diaries is geen nieuwe kost, maar deze horrorfilm doet een paar dingen wel goed. Heb je je eenmaal verzoend met het uitgangspunt, dan volgen de overige gebeurtenissen elkaar vrij logisch en geloofwaardig op. De makers zijn maar op een paar losse eindjes te betrappen (hoe zit het nu met die doorzeefde bus?).

Een verhaal als Chernobyl Diaries vraagt niet om uitgediepte personages, en die krijg je dus ook niet. Toch mag best gezegd worden dat de cast prettig naturel acteert. Gelukkig hebben Parker en Peli ook de verleiding weerstaan er een fake found footage-film van te maken. Dat alles komt de geloofwaardigheid erg ten goede.

Tractorfabriek

‘Anybody else have a story like this?’ zeggen de zes nog enthousiast aan het begin van hun unieke vakantie-ervaring. Het einde is wat gehaast en voor doorgewinterde horrorfans zal Chernobyl Diaries niet de klapper van het jaar zijn, maar er valt genoeg te gillen voor gewone stervelingen.

En dat komt natuurlijk ook door de sfeervolle, uiterst deprimerende locaties. Chernobyl Diaries werd in werkelijkheid opgenomen in een Servische tractorfabriek en op een verlaten Hongaars vliegveld. Je zou er bijna zin van krijgen deze zomer zelf een tripje te boeken bij Uri’s Extr… Nee, toch liever niet.

In 39 zalen