This Must Be the Place – Paolo Sorrentino

Tegendraadse tragikomedie waarin een oude rocker de kwelgeest van zijn vader gaat opsporen. Mooie, rare rol van Sean Penn in fraaie film.

Sean Penn heeft in zijn carrière al een hoop buitenissige rollen gespeeld, van de Barend Servet-achtige advocaat in Carlito’s Way via de zwakbegaafde Sam in I Am Sam tot activist Harvey Milk in Milk – een rol waar hij een Oscar voor won.

Maar zijn personage in This Must Be the Place is met stip zijn meest bizarre creatie tot nu toe.

Ozzy Osbourne

Penn speelt Cheyenne, een gepensioneerde rocker met het uiterlijk van Robert Smith van The Cure en de mimiek van Ozzy Osbourne.

Hij maakt zich nog elke dag trouw op, ook al hoeft hij niet mee op te treden. Jaren van drugs en drank hebben hun tol geëist: hij loopt schoorvoetend met zijn boodschappenwagentje door het Ierse dorp waar hij zich in een grote villa heeft teruggetrokken.

Kaatsbal

Cheyenne is geen trieste figuur, integendeel: hij is nog altijd scherp en kan zeer geestig uit de hoek komen met dat rare stemmetje van hem.

Bovendien is hij zeer gelukkig getrouwd met Jane (Frances McDormand), een brandweervrouw (!) die met haar man graag een potje kaatsbal speelt in hun lege zwembad. Verder houdt Cheyenne zich vooral bezig met de immer dalende beurskoersen.

Vliegangst

Aan dat luxe, luie leventje komt een eind wanneer Cheyenne hoort dat zijn vader op sterven ligt. Hij heeft de man weliswaar 30 jaar niet gesproken, maar wil hem toch de laatste eer bewijzen. Helaas woont de oude man in New York en heeft de rocker vliegangst – dus pakt hij de boot naar de VS.

Het is een welkome verandering van omgeving, ook voor de film, die na een half uur leek te verzanden in Ierland.

Roadmovie

Niet dat het verhaal in de VS meteen in een stroomversnelling belandt, daar is Cheyenne te sloom en te flegmatiek voor. Maar Cheyenne heeft wel ineens een doel in zijn leven: de kampbeul vinden die het leven van zijn joodse vader heeft verwoest.

Ineens zitten we in een roadmovie die de VS doorkruist, terwijl het titelnummer van Talking Heads’ David Byrne in diverse uitvoeringen de revue passeert.

Vreemde vogel

Regisseur Sorrentino liet in Il Divo al zien een visueel sterke regisseur te zijn en ook This must be the place zit vol fraaie locaties en schilderachtige types. Een rariteitenkabinet wordt het net niet, dankzij de sterke rol van Penn.

Cheyenne is weliswaar ook een vreemde vogel, maar daarnaast een personage van vlees en bloed waar het publiek steeds meer voor gaat voelen.

In 14 zalen

Lees meer over:
Tip de redactie