Overbodige reünie heeft weliswaar alle oorspronkelijke acteurs maar valt terug op banale grappen en ontbeert een sterk verhaal.

Nadat de eerste American Pie in 1999 een kassucces was, lieten de vervolgen niet lang op zich wachten.

Nummer 2 kwam in 2001 uit, twee jaar later gevolgd door American Wedding. Sindsdien verschenen er onder het motto American Pie Presents nog vier films voor de videomarkt. Daarin zaten echter nauwelijks originele castleden; wel doken er steeds ‘broers’ op van het populaire personage Steve Stifler.

Bekijk het interview dat NU.nl met de cast voerde

 

Schoolreünie

De American Pie-serie is met zeven films in tien jaar kortom flink uitgemolken, dus je moet een goede reden hebben om met nóg een film te komen.

Die goede reden hebben de makers wel; ze laten alle personages uit het origineel nog eens terugkeren voor een middelbare schoolreünie, negen jaar na de laatste echte American Pie-film.

Weggezakt

Alle acteurs deden ongetwijfeld maar wat graag mee, want hun American Pie-roem hebben ze geen van allen optimaal weten te verzilveren. Seann William Scott, Jason Biggs en John Cho hielden het nog het langste vol, maar Chris Klein en zelfs Mena Suvari (ooit zo goed in American Beauty) zijn alweer weggezakt in de vergetelheid.

In American Pie krijgt wordt uitgebreid teruggegrepen op de sterke verhalen uit de middelbare schooltijd, zoals dat gaat bij reünies. Vooral Steve Stifler (Seann William Scott) is nog erg blijven hangen in puberale streken: we mogen er dit keer van meegenieten dat hij de koelbox van een stel rivalen volpoept. Wat dat betreft is er in dertien jaar weinig veranderd.

Masturbatiescène

Zijn oude klasgenoten zijn wel volwassen geworden, maar ook dat heeft zijn nadelen: het huwelijk van Jim (Jason Biggs) en Michelle (Alyson Hannigan) is na de geboorte van hun baby in een sleur beland.

Aan seks komen ze hooguit nog solo toe – Reunion opent in stijl, met een wederzijdse masturbatiescène die voor beiden pijnlijk eindigt.

Triest

Daarmee is meteen het probleem aangestipt van deze nakomeling: de dertigers zijn nog steeds geobsedeerd door seks – vooral het gebrek eraan - en dat is eerder triest dan komisch. Ieder personage komt in een paar scènes aan bod, maar een verhaal dat alle flauwe grappen aaneensmeedt ontbreekt nagenoeg.

Het overbodige Reunion lijdt aan hetzelfde euvel als menig reünie: de verhalen van vroeger waren beter.

In 100 zalen