Het is ondankbaar, want zonder John Carter hadden we geen Star Wars of Avatar gehad, maar de held uit 1912 is inmiddels een tikje achterhaald.

John Carter is een schepping van Edgar Rice Burroughs, de Amerikaanse pulpschrijver die de meeste mensen kennen als de bedenker van Tarzan.

Hij schreef ook veel andere verhalen en in één daarvan, A Princess of Mars uit 1912, maken we voor het eerst kennis met John Carter of Earth.

John belandt op de rode planeet Mars. Met hem leren we over de Tharks, groene marswezens met zes ledematen; over de planetaire oorlog tussen de stadstaten Zodanga en Helium; en over de bloedmooie prijs die alle wapengekletter waard is: Dejah Thoris, de prinses van Helium.

Prinses in nood

Bijna iedere sciencefiction en fantasy die sindsdien gemaakt werd, herken je erin. Dat moet Andrew Stanton – de regisseur die Oscars mee naar huis nam voor Finding Nemo en WALL.E – hebben doen besluiten zijn eerste niet-animatiefilm te maken. Meer archetypisch dan dit wordt het niet: een koene held en een prinses in nood.

John Carter begint zijn avontuur als vrijbuiter kort na de Amerikaanse burgeroorlog. Het jaar is 1868 en John is in Arizona op zoek naar goud. Op de vlucht voor de Apaches stuit hij bij toeval op een grot met vreemde tekeningen. Voor hij het weet, teletransporteert een mysterieus medaillon hem naar Mars.

John maakt daar diepe indruk, omdat hij in de zwaartekracht die op Mars heerst enorme sprongen maken kan. En die gave zal hij nodig hebben ook, met al deze verhaallijnen.

Carter moet, om terug naar Aarde te komen, afreizen naar de Gates of Iss. Prinses Dejah Rhoris is gedwongen te trouwen met aartsvijand Sab Than (Dominic West). De Zodanga beschikken over een superwapen. En op de achtergrond trekken de mysterieuze Thern, onder leiding van Matai Shang (Mark Strong) aan alle touwtjes.

Attributen

Taylor Kitsch, binnenkort ook te zien in Battleship, is prima inzetbaar als held voor elke gelegenheid. Belangrijker voor de fans is de casting van de prinses. Laten we het netjes houden: Lynn Collins heeft als Marsiaanse beslist mooiere attributen dan de op deze planeet gebruikelijke extra armen en slagtanden.

Maar wat tegenvalt; op een paar scènes na, die je in de trailer zult zien, pakt John Carter nooit echt spectaculair uit. Er moeten ook wel erg veel wendingen en verhaallijnen worden uitgelegd in die anderhalf uur. Een pro- en epiloog waarin Edgar Rice Burroughs zelf figureert, houden de boel nog verder op.

John Carter mag dan eerste zijn geweest; hij is een beetje traag vergeleken met zijn nazaten. George Lucas en James Cameron hadden ook hun Prinses Leia en Neytiri uit Na’vi, maar zij begrepen beter dat het met al die vreemde namen en verre planeten toch vooral moet draaien om, heel aards, actie en spektakel.

In 90 zalen