De film Albert Nobbs, gebaseerd op een kort verhaal van de negentiende-eeuwse Ierse schrijver George Moore, gaat over een eenzaam mens.

"Such a kind little man." Albert Nobbs, de keurige butler van Morrisson’s Hotel in Dublin, is echter… een mooie rol van Glenn Close.

Close verdiende er een Oscarnominatie mee voor beste vrouwelijke hoofdrol. Dat Albert Nobbs in werkelijkheid een vrouw is, mag dus geen spoiler meer heten.

Dienstbaar en discreet

Nobbs is de butler van het chique Morrisson’s. De autoritaire Mrs. Baker (Pauline Collins) regeert er met harde hand. Dr. Holloran (Brendan Gleeson) en de andere gasten mogen zich te buiten gaan aan verspilling, luidruchtigheid en drank – het personeel blijft altijd dienstbaar en discreet.

Maar Mr. Albert Nobbs verbergt onder zijn kreukloze uniform dus een paar borsten. Zijn andere geheim bewaart hij onder een losse plank in zijn slaapkamer. Iedere fooi, iedere shilling en iedere pence heeft hij gespaard in de hoop ooit een eigen tabakswinkel te kunnen beginnen.

De ontmoeting met de al even bijzondere Mr. Hubert Page en diens vrouw Cathleen doet Nobbs dromen van een beter leven. Durft hij zelfs te hopen op een toekomst met de mooie Helen (Mia Wasikowska)? Helaas, het flirtende dienstmeid heeft andere plannen met Joe Mackins (Aaron Johnson), de boilerknecht.

Keurslijf

Het verhaal is fascinerend en roept heel veel vragen op. Armoede en klasse zijn minstens zulke belangrijke thema’s in Albert Nobbs, als de maatschappelijke rolverdeling tussen mannen en vrouwen en eventuele lesbische gevoelens.

Er is ook iets heel universeels aan de angstige Nobbs die almaar opgesloten zit in dat keurslijf van beschaving en vormelijkheid. Wanneer Nobbs een bezoek aflegt aan Hubert en Cathleen Page voel je zijn eenzaamheid. Glenn Close, die de rol in 1982 al eens op het toneel speelde, is indrukwekkend.

Treurig verhaal

Toch slaagt regisseur Rodrigo García er niet in het maximale uit het verhaal en de hoofdrolspeelster te halen. De meer politieke aspecten blijven onuitgewerkt, net zoals de nuances in de personages. Mrs. Baker en de geniepige Joe Mackins vertegenwoordigen eerder een idee, dan dat het mensen van vlees en bloed zijn.

Zelfs Close blijft wat steken in die verkrampte, eenzame houding. Veel ontwikkeling gunt het script haar personage niet. Albert Nobbs begint voorbelovend, maar de ontroering blijft achterwege. Dit is het treurige verhaal van een afstandelijke man die nooit zijn potentieel wist realiseren – en dat geldt eigenlijk ook een beetje voor de film.

In 16 zalen