Taped is een spannende vakantiethriller, maar ze hadden die relatieperikelen beter thuis kunnen laten.

Het is de nachtmerrie van iedere vakantieganger. Johan (Barry Atsma) en Saar (Susan Visser) zijn in Argentinië per ongeluk getuige van een moord.

En de daders, plaatselijke politieagenten, willen absoluut geen pottenkijkers. Einde vakantie; maken dat je veilig thuiskomt!

Het liefst samen. Dat ligt in het geval van Johan en Saar nog niet zo voor de hand, want ze waren er in Buenos Aires net achter gekomen dat hun huwelijk volledig op de klippen is gelopen. Maar kun je nog ruziemaken als je moet rennen voor je leven?

‘Kots het maar uit!’

De vraag stellen is hem beantwoorden. De slogan van de film, ‘Je weet pas wat je hebt als je alles dreigt te verliezen’, is een weggevertje. Als relatiedrama is de film niet bijster verrassend. Gelukkig, wanneer de jacht op de twee Hollandse toeristen eenmaal is ingezet, wordt Taped wel spannend.

Bekijk de trailer

Regisseur Diederik van Rooijen is er niet consequent in, maar Taped start als fake found footage.

De tijdcodes onder in beeld vertellen ons dat we naar een ‘echt ’ amateurfilmpje kijken dat Johan en Saar zogenaamd voor hun dochter maken. Ze spreken in de camera. Argentinië 3 november 2011: ‘Nou Roos, we zijn er.’

En dan begint het gekibbel. Johan en Saar zijn, op aandringen van hun dochter, teruggekeerd naar de plek waar ze ooit verliefd op elkaar werden. Als relatietherapie haalt het niet veel uit. Zelfs dansen en zoenen leidt tot ruzie: ‘Kots het maar uit: wat is er?!’ Voor een goed gesprek is het al te laat. ‘Kutwijf!’

Handheld

In het eerste kwartier pakt de gekozen filmstijl vooral ongunstig uit voor Taped. Namaakamateurbeelden plus oeverloos geruzie, dat gaat heel snel vervelen. Zo interessant zijn de personages ook niet: zij vooral leeft voor haar werk, hij gaat vreemd, ze proberen de schijn op te houden voor hun dochter.

Dat handheld camerawerk werkt beter wanneer Taped opeens omslaat in een vakantiethriller. Per ongeluk zien ze hoe een politieman een arrestant executeert.

De camera registreert het allemaal perfect – net als de blik van de agent die de twee toeristen ziet staan filmen. Rennen! En de camera rent en schudt mee.

Toeristenparanoia

Het is vaker gedaan en je moet een aantal onwaarschijnlijkheden voor lief nemen (waarom geven ze dat filmpje niet gewoon af?), maar spannend wordt het daarna wel.

Toeristenparanoia: in een vreemde stad achtervolgd worden door corrupte smerissen en er is geen taxichauffeur of ziekenhuismedewerker die fatsoenlijk Engels spreekt! Het script zorgt voor een paar geslaagde schokmomenten.

Van Rooijen bracht in zijn vorige film, Stella’s Oorlog (2009) ook een combinatie van drama en thriller. Die film was erg geslaagd. Wanneer in Taped, na een uur rennen de huwelijkstherapie tot zijn voorspelbare conclusie wordt gebracht met een hysterisch telefoontje naar dochter Roos, wilde je dat hij nu een keuze had gemaakt.

In 24 zalen