War Horse – Steven Spielberg

Lachwekkend kitscherig oorlogsdrama vol ‘Allo ‘Allo-accenten overtuigt alleen in de vechtscènes. Black Beauty meets Blackadder.

Steven Spielberg had vorig jaar een prima jaar dat met recht een comebackjaar mag worden genoemd.

Hij produceerde Super 8, een prachtige ode aan zijn eigen films uit de jaren tachtig, regisseerde de ook al zo geslaagde eerste Kuifje-film en maakte tevens het oorlogsepos War Horse. Niet slecht voor een jaar waarin het voormalige wonderkind ook nog 65 werd.

Saving Private Horse

War Horse is - de titel zegt het al - het verhaal van een jongen en zijn paard, in oorlogstijd. Die oorlog is de Eerste Wereldoorlog, toen paarden nog uitgebreid werden ingezet om kanonnen door de modder te trekken.


De jonge boerenzoon Albert (Jeremy Irvine) aarzelt geen moment wanneer zijn paard Joey door het Britse leger wordt geronseld: hij gaat ook onder de wapenen, in de hoop zijn paard terug te vinden. Saving Private Horse!

Het Kleine Huis op de Prairie

Voor de oorlog uitbreekt hebben we er echter al een boerendrama op zitten dat met zijn simpele rolverdeling en kitscherige kleurstelling aan Het Kleine Huis op de Prairie doet denken.

Pa koopt in plaats van een werkpaard een mooi paard, ma kwaad, zoon richt de hengst af en weet hem zelfs voor de ploeg te spannen, terwijl de arrogante landeigenaar knarsetandend toekijkt. Subtiliteit is dit keer ver te zoeken bij Spielberg.

Blackadder

Het wordt er nauwelijks beter op als de film zich naar het slagveld verplaatst. Goed, er zit een magnifieke scène in waarin de Britse cavalerie door het korenveld het Duitse leger besluipt – Spielberg heeft duidelijk Kurosawa’s Ran goed bestudeerd.

war horse

Maar zodra oorlogspaard Joey door de Duitsers is geconfisqueerd gaat het snel bergafwaarts. Van Blackadder (stiff uper lip Britse soldaten anno WOI) belanden we ineens bij ‘Allo ‘Allo.

‘Allo ‘Allo

Want de Duitse soldaten spreken weer eens Engels met een vet accent, ook onderling. Na Inglorious Basterds – een WOII-film waarin iedereen eindelijk zijn eigen taal sprak – kan je hier als serieus regisseur echt niet meer mee aan komen.

Het wordt ronduit lachwekkend in een latere episode, waarin een oude Franse boer ook al ‘Allo ‘Allo-Engels tegen zijn kleindochter spreekt, zonder dat er een Brit in de buurt is.

Saw

Naast belachelijke accenten grossiert deze Black Beauty meets Blackadder zo in kitsch dat het bijna camp wordt. Voor paardenliefhebbers is de film evenmin een aanrader, vanwege een Saw-achtige scène waarin het oorlogspaard in meters prikkeldraad verstrikt raakt.

Ook daar weet Spielberg geen maat te houden, want met bijna twee en half uur is deze Saving Private Horse bovendien een veel te lange zit. Die zes Oscarnominaties zijn te veel eer, en die voor Beste Film is een lachertje.

In 97 zalen

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie