The Monster of Nix - Rosto

Naast Kuifje, gaat deze week ook een prachtig animatiesprookje uit Nederland in première. The Monster of Nix vertelt over verslindende monsters, sprekende zwaluwen en de oorsprong van alle verhalen.

Zes jaar werkte de Nederlandse filmmaker en kunstenaar Rosto aan The Monster of Nix. Hij zag zijn nachtmerrieachtige filmmusical verkozen tot Nederlandse inzending voor de Oscars in de categorie korte geanimeerde film en – toch bijzonder voor een film van dertig minuten – The Monster of Nix is nu dus ook in de bioscoop te zien.

Willy, een digitaal jochie met spillebeentje en een enorm hoofd waarin twee grote ogen knipperen, is op zoek naar zijn grootmoeder. Zij is, samen met veel andere inwoners van het dorpje Nix, opeens verdwenen. Welk monster heeft dat gedaan?

Tijdens zijn zoektocht door het donkere sprookjesbos ontmoet Willy een enorme zwaluw die in raadsels spreekt, een bange boswachter, de Langemanne en nog veel meer bijzondere figuren.

Fantasierijk

En wie goed luistert hoort ook bijzondere stemmen. Zo heeft die zwaluw de raspstem gekregen van zanger Tom Waits. De stem van de boswachter komt van regisseur Terry Gilliam. De muziek werd uitgevoerd door het Metropole Orkest, het Parijse duo The Dø en de Amerikaanse cultband The Residents.

Rosto, die eerder korte films maakte als Jona/Tomberry en No Place Like Home, schept surrealistische werelden. The Monster of Nix is zijn meest toegankelijke tot nu toe. Toch doet ook deze film soms duizelen van alle verwijzingen naar klassieke sprookjes, muziek, film, literatuur en filosofie.

Bekijk de trailer

Sta er bijvoorbeeld niet vreemd van te kijken wanneer Willy, door Rosto omschreven als een kruising tussen zijn zoon Max en Kurt Cobain, tijdens zijn avontuur Sid Vicious en Nancy tegen het lijf loopt - of Jules Deelder! De naam van de spreeuw, Virgil, verwijst dan weer naar De Goddelijke Komedie van Dante.

Maar ook zonder alles meteen te doorgronden, boeit de fantasiewereld van Rosto. De computeranimaties zien er verbluffend uit en de film puilt uit van de fantasierijke vondsten. Het meest tot de verbeelding sprekend: een oude wilg, mysterieuze eieren en baby’s die op het spiegelende water rondjes zwemmen en zingen: ‘809… 805…’

Gedachtesprongen

Rosto heeft veel te vertellen – The Monster of Nix gaat bijvoorbeeld ook over de dood en de oorsprong van verhalen – en dat is een beetje zijn zwakte. Er gebeurt in korte tijd zoveel, dat Willy nooit echt de kans krijgt om uit te groeien tot een jongetje van vlees en bloed dat zijn oma ontzettend mist.

Voor een verhaal over verhalen, is het jammer dat de film een belangrijk element van goed verhalen vertellen mis - en dat is dosering. Maar wie jong gebleven is (de film is geschikt bevonden voor kinderen van negen tot negentig) zal toch weinig moeite hebben om zich door de muziek en beelden te laten meeslepen in deze wonderlijke wereld.

In 4 zalen

Lees meer over:
Tip de redactie