3D-versie van het klassieke verhaal is niet geheel geslaagde mix van moderne technieken en ouderwets schelmenvermaak.

De Drie Musketiers, het klassieke verhaal van Alexandre Dumas, is tientallen malen verfilmd, en zo om de 20 jaar waagt Hollywood zich aan een grootschalige verfilming. In 1973 maakte Richard Lester er een geestige schelmenkomedie van, oorspronkelijk bedoeld voor The Beatles.

En in 1993 speelden bad boys Charlie Sheen en Kiefer Sutherland twee van de drie musketiers in een geflopte update.

Inmiddels is het weer bijna 20 jaar later en dus is er weer een nieuwe generatie opgegroeid die uitgelegd moet worden waarom de drie musketiers vrijwel een hele film met zijn vieren zijn.

Maar Resident Evil-regisseur Paul W.S. Anderson maakt er anno 2011 uiteraard geen kostuumfilm van, doch een Pirates of the Caribbean-achtige actiefilm boordevol computereffecten, uiteraard in 3D.

James Bond

De openingsscène geeft al meteen de toon aan: in Venetië verrijst musketier Athos uit het water als een James Bond avant la lettre en schakelt met vernuftige gadgets een groot aantal tegenstanders uit.

Het wordt nog doller wanneer Milla Jovovich (mevrouw Anderson) als M’Lady De Winter een gang vol obstakels acrobatisch weet te omzeilen, alsof ze in de kostuumfilmversie van Resident Evil speelt.

Maar M’Lady staat niet alleen haar mannetje, ze speelt ook dubbelspel met de verraderlijke Duke of Buckingham (de uit Pirates overgenomen Orlando Bloom, die er duidelijk plezier in heeft eindelijk eens een slechterik te spelen).

En beiden hebben ze een hooggeplaatste spion aan het Franse hof: de onbetrouwbare kardinaal Richelieu (Christoph Waltz, zelfs op de automatische piloot vermakelijk).

Bekijk de trailer:

Video

Ooglapje

Een jaar later zijn de ooit zo heldhaftige musketiers wegbezuinigd, maar de komst van lefgozer D’Artagnan geeft ze weer nieuwe energie het op te nemen tegen Richelieu en zijn trawanten, zoals snoodaard Rochefort (Mads Mikkelsen, weer eens met een ooglapje).

Alweer zo’n interessante acteur – jammer alleen dat de musketiers zelf door van die bloedeloze types worden gespeeld.

Nep en flauw

Kennelijk stopte Anderson zijn budget liever in smakelijke bijrollen en special effecten, en daar ontbreekt het ook niet aan in deze schelmenkomedie.

Maar de effecten ogen vaak behoorlijk nep, en ook de flauwe grappen maken deze niet geheel geslaagde musketierfilm vooral leuk voor 12-jarigen. Het slot hint overduidelijk naar een sequel, maar deze Musketeers zijn te flets om de nieuwe Pirates te worden.

In 86 zalen