Mozaïekfilm waarin de levens van diverse eenzame personages door elkaar heen zijn gevlochten. Mooi maar ook nogal zwaarmoedig.

De mozaïekfilm is een genre dat in Nederland zelden wordt beoefend, terwijl er toch weinig meer voor nodig is dan een goed script en een groot aantal goede acteurs.

Maar na Amerikaanse voorbeelden als Short Cuts en vooral Magnolia heeft Nederland nu ook een volwaardige mozaïekfilm: Lotus – ook een bloem, dat kan geen toeval zijn.

Alle gebeurtenissen spelen zich af in Rotterdam, waar binnen 24 uur de levens van een groot aantal eenzame personages elkaar kruisen.

Monic Hendrickx helpt haar moeder aan euthanasiepillen, maar ziet ook de relatie met haar dochter (Gaite Jansen) verslechteren. Een gescheiden echtpaar (Jack Wouterse en Frieda Pittoors) houdt voor hun autistische zoon (Joris Smit) de schijn van een huwelijk op.

Rolstoel

Elders zit een voormalige voetballer (Chris Zegers) zich te verbijten in een rolstoel in een revalidatiecentrum.

De toenadering van een zwangere medepatiënte (Georgina Verbaan) kan zijn frustratie nauwelijks verminderen. En een huisvader (Raymond Thiry) houdt er een geheim leven op na als homo die oppikplaatsen afwerkt.

Daarmee zijn we er nog niet: twee hippe doch verveelde dertigers (Birgit Schuurman en Nasrdin Dchar) doden hun tijd met doelloos shoppen, tot het noodlot letterlijk uit de lucht komt vallen.

Wat overigens niet impliceert dat het script vol geforceerde toevalstreffers zit; integendeel, de verhalen glijden juist mooi in elkaar over.

Bekijk trailer:

Video

Pijnlijk

Toch ontkomt ook Lotus niet aan het nadeel dat aan elke mozaïekfilm kleeft, namelijk dat het ene verhaal meer overtuigt dan het andere.

Dat komt ook door het verschil in toon: het verhaal rond Zegers en Verbaan is een stuk subtieler dan het verhaal met de autistische zoon, dat er behoorlijk wordt ingebeukt en daardoor zo pijnlijk is dat je niet meer wil kijken. Ook een verdienste.

Tobberig

Over de hele linie wordt bovendien prima geacteerd, maar toch overtuigt Lotus als geheel niet helemaal. Met eenzaamheid als thema is een sombere toon onvermijdelijk, maar had er tussen al die personages nu niet eentje mogen zitten die wat minder tobberig is?

Dat maakt Lotus toch een beetje geforceerd. Maar laat u door die herfstige sfeer niet weerhouden, want het is ook een mooie, en goed gespeelde film.

In 9 zalen