Terug na acht jaar te zijn weggeweest: Rowan Atkinson als de incompetente evenknie van James Bond.

Waar is Johnny English, spion van de Britse MI-7, al die tijd geweest?

Johnny English Reborn geeft het antwoord: hij blijkt zich na een hopeloos mislukte operatie in Mozambique te hebben teruggetrokken in het klooster. En bij de Tibetaanse monniken ontwikkelde Johnny een steviger paar ballen.

Een andere verklaring is dat de recensies van de eerste Johnny English-film in 2003 tegenvielen.

Atkinson, die als Blackadder en Mr. Bean zijn publiek hysterische lachbuien wist te ontlokken, stelde teleur met een gemakzuchtige 007-spoof. Mike Myers’ Austin Powers deed hetzelfde en beter.

Reputatie

Toch schakelt Pegasus (Gillian Anderson), het nieuwe hoofd van Her Majesty’s Secret Service, Johnny English opnieuw in. De geheimzinnige Vortex-organisatie heeft een complot op touw gezet om de Chinese premier Xian Ping te vermoorden. Johnny moet dat zien te voorkomen.

Het onderzoek brengt Johnny in Hong Kong, waar CIA-agent Fisher hem vertelt over drie belangrijke sleutels. Het blijkt om een wereldwijde samenzwering te gaan: ook in de KGB en MI-7 zelf bevinden zich Vortex-agenten.

Bekijk de trailer

Een kans dus, na het echec van Mozambique, voor Johnny om zijn reputatie te herstellen. Zijn klungeligheid en chronische zelfoverschatting blijken nog volledig intact. Elke nieuwe gadget die de spion ter beschikking wordt gesteld, weet hij exact verkeerd te gebruiken.

Gelukkig houden zijn partner, de jonge Agent Tucker (Daniel Kaluuya), en de knappe gedragspsychologe Kate Summers (Rosamund Pike) hem min of meer op het juiste spoor. Want wat hij over een ander zegt, geldt natuurlijk vooral voor Johnny zelf: ‘You couldn’t hit a barn door with a banana.’

Killer cleaner

Johnny English Reborn is een klein beetje geslaagder dan zijn voorganger. Het verhaaltje is ontzettend slap en de grappen zijn zeker niet altijd even leuk, maar je blijft wel glimlachen. Vooral de Chinese killer cleaning lady waarmee Johnny het regelmatig aan de stok heeft, is geslaagd.

Atkinsons troef is zijn hilarische mimiek. De man hoeft helemaal niets te zeggen of mee te maken om grappig te zijn. Zie bijvoorbeeld de scène waarin Johnny klungelt met de zithoogte van een bureaustoel.

Voor een komiek met het talent van Atkinson is zo’n grap eigenlijk veel te oud en te gemakkelijk - toch rollen de tranen je weer over de wangen van het lachen.

In 109 zalen