Het fascinerende, waargebeurde verhaal van Uday Hoessein en zijn dubbelganger Latif Yahia, wordt heel wat minder interessant wanneer men er een gewone gangsterfilm van probeert te maken.

Uday, een van de zonen van dictator Saddam Houssein, was een psychopaat die ervan genoot politieke tegenstanders te martelen en vrouwen en minderjarige meisjes te verkrachten.

Als hij het presidentiële paleis verliet en het nachtleven van Bagdad indook, was dat steevast in het gezelschap van wapens, hoeren en coke.

Dat is in ieder geval de reputatie die hij had (Uday werd in 2003 gedood door Amerikaanse soldaten) en de autobiografie van Latif Yahia droeg daar veel aan bij. Yahia maakte Uday van dichtbij mee. Hij was namelijk niets minder dan zijn fiday - de dubbelganger die namens hem de publieke bijeenkomsten afliep.

Gratuit

Hitler, Stalin, Kim Jong-il en Saddam Houssein hebben allemaal dubbelgangers gehad. Voor gehate dictators lijkt het een voor de handliggende veiligheidsmaatregel. In The Devil’s Double zien we tot tweemaal toe hoe men een aanslag probeert te plegen op het leven van de zoon van Saddam.

Zoiets spreekt natuurlijk tot de verbeelding. Zeker wanneer het de dubbelganger betreft van een sadistische gek, die in Irak de bijnaam 'De Zwarte Prins' kreeg. De Belgische en Nederlandse producenten van The Devil’s Double hebben groot gelijk: Yahia’s levensverhaal schreeuwt om een verfilming.

Bekijk de trailer

Maar ergens in het productieproces is besloten om van dit verhaal te maken wat The Devil’s Double nu is: een naar Scarface gemodelleerde gangsterfilm die zich verlekkerd rondwentelt in de low-angle shots van dure auto’s, mannen met stoere zonnebrillen en vooral heel veel gratuit geweld en seks.

Actrice Ludivine Sagnier heeft in deze film niets meer te doen dan geile blikken werpen en rondparaderen in het grote paleis. De centrale rol in The Devil’s Double wordt gespeeld door Dominic Cooper. De acteur, die bijrollen had in An Education en Mama Mia!, speelt zowel de rol van Latif Yahia als die van Uday Houssein.

Kreukloze held

Helaas is die dubbelrol een maatje te groot voor hem. Cooper doet aan overacting. Hij zet de gekke giechels van Uday veel te vet aan en vergeet in sommige scènes domweg Latifs Irakese accent. Hij wordt ook niet geholpen door een scenario dat geen van beide personages ook maar enige ontwikkeling of diepgang geeft.

Uday heeft geen enkele positieve eigenschap; Yahia wordt nooit in verleiding gebracht. Een kreukloze held die - letterlijk! - als een ridder te paard Sagnier komt redden. Misschien dat Yahia het in zijn autobiografie zo wilde, maar het maakt The Devil’s Double er niet geloofwaardiger op.