De allerlaatste Potterfilm is nog duisterder dan de vorige delen maar mede daardoor een geslaagde afsluiting van de serie.

Tien jaar en acht films lang wisten te toverende tieners van de Harry Potterfilms een miljoenenpubliek te vermaken. De wereldwijde opbrengst staat na de voorlaatste film op 6,3 miljard dollar.

Dat mag een wereldprestatie heten, maar een groot deel van het succes ligt ook in de uitermate geslaagde casting van de drie jonge hoofdrolspelers.

Drankprobleempje

Een hele generatie heeft Daniel Radcliffe, Emma Watson en Rupert Grint zien opgroeien als de dappere Harry, de pientere Hermione/ Hermelien en de nerveuze Ron.

Niet alleen bleven ze tien jaar lang overtuigend in hun rollen, de inmiddels volwassen acteurs hebben hun jeugd in de felle schijnwerpers bijna ongeschonden doorstaan.

Radcliffe bekende onlangs weliswaar een drankprobleempje te hebben gehad, maar dat leek meer een poging zijn brave Potter-imago bij te sturen.

Klein dipje

De films zelf hebben ook een vrijwel constant hoge kwaliteit getoond. Halverwege was er weliswaar een dipje, toen de zoveelste excentrieke leraar op Hogwarts/Zweinstein arriveerde, maar sinds de school steeds vaker wordt verlaten voor spannende avonturen in de buitenwereld zijn de films er alleen maar beter op geworden.

En griezeliger, maar dat bleek voor het jongste publiek nauwelijks een probleem.

Bekijk de trailer

De allerlaatste Potterfilm, het tweede deel van het vuistdikke boek The Deathly Hallows / De Relieken van de Doods, is zonder meer de meest duistere Potterfilm van de hele reeks.

Na door half Groot-Brittannië te zijn gevlucht keert het tovertrio terug naar Zweinstein, maar niet voor een potje zwerkbal: de school wordt belegerd en Potter moet de ultieme confrontatie met superschurk Voldemort aangaan.

Beter opgebouwd

Op die definitieve confrontatie zitten de fans natuurlijk al te wachten sinds het open einde van The Deathly Hallows Part I, vorig jaar. Die film wekte met overbodige terzijdes nog de indruk dat het hele boek best in één film had gepast.

Het veel beter opgebouwde tweede deel toont echter aan dat Yates – regisseur van de laatste vier Potterfilms – er goed aan heeft gedaan het verhaal in tweeën te splitsen.

Lord of the Rings

Zo krijgen spektakel én emotie de plaats die ze verdienen in het verhaal. De slag om Zweinstein is zo hevig dat de kijker zich even in een Lord of the Rings-film waant en ook de confrontatie met Voldemort mag er zijn.

Daarnaast is er genoeg tijd om afscheid te nemen van de vele bijfiguren, al is het af en toe in een enkel shot, en uiteraard van de drie hoofdpersonen.

19 jaar later

De geestige epiloog – 19 jaar later – zorgt voor de humor die in alle films fungeerde als broodnodig tegenwicht voor de duisternis. De drie hoofdpersonen zijn voor één keer nauwelijks overtuigend als veertigers, maar dat vergeef je ze graag.

De laatste Potterfilm is een waardige afsluiting van de meest lucratieve filmserie ooit. De grote vraag voor de filmindustrie is nu wie de volgende Harry Potter wordt.

In 226 zalen