Transformers: Dark of the Moon – Michael Bay

Het begint een traditie te worden. Michael Bay en zijn Transformers beuken op de argeloze bioscoopbezoeker in, waarna de recensenten de film de grond in stampen.

Er valt niets aan te doen. Het plaatstaal uit Bay’s junkyard mag dan luidruchtig de aandacht trekken, de regisseur produceert steeds hetzelfde schroot.

Drie afleveringen Transformers hebben het plezier in de robotjes van speelgoedfabrikant Hasbro danig vergald.

De plot van Transformers: Dark of the Moon: op de maan wordt een ruimteschip gevonden van de planeet Cybertron. Het herbergt het reusachtige lichaam van Sentinal Prime, de vroegere leider van de Autobots.

Toen de Autobots de oorlog tegen de kwaadaardige Decepticons dreigden te verliezen vluchtte Sentinal Prime met het enige wapen dat de kansen zou kunnen doen keren. Nu hij is teruggevonden ontbrandt de strijd opnieuw.

Vermoeiende filmpuree

Terwijl de Autobots en Decepticons dus op elkaar inbeuken, maken we opnieuw kennis met Sam Witwicky. Shia LaBeouf maakt een leuk portret van de gefrustreerde jongeman die al tweemaal de wereld redde, daarvoor een medaille kreeg van president Obama, maar zich nu de vernedering moet laten welgevallen van een veel succesvollere vriendin.

Met John Malkovich als de zongebruinde nieuwe chef van Sam sluipt er zowaar enige geslaagde humor in Dark of the Moon. Dat zijn we niet gewend van Michael Bay, die het meestal houdt bij tenenkrommend puberale grappen, racistische stereotyperingen en de verheerlijking van Amerika’s militaire superioriteit.

Bekijk de trailer

Zo ook weer in Transformers: Dark of the Moon. De trailer en het begin beloven nog iets anders, maar al heel snel is het weer dezelfde vermoeiende filmpuree van knarsend metaal, explosies en bombastische muziek. Industrial Light & Magic zorgt voor de visual effects, maar na tweeënhalf uur is de magic er echt wel vanaf.

Betere actieregisseurs begrijpen dat een actiescène spannend wordt, wanneer je heel duidelijk maakt waar het gevaar vandaan komt.

Bay verknalt zelfs een aardige (overigens uit Cloverfield gejatte) scène in een omgevallen kantoorgebouw, omdat het gevaar bij hem altijd van alle kanten komt, voortdurend, onophoudelijk, en het maakt niet uit of de bedreiging geloofwaardig is - als hij maar groot is en schiet.

Hydraulisch

Uit de chaos die Bay ditmaal creëert vallen een paar conclusies te trekken. Ten eerste: Megan Fox wordt niet gemist. Bay is nog altijd even seksistisch en een andere postergirl is blijkbaar zo gevonden. Fox is vervangen door de lange benen en opgespoten lippen van lingeriemodel Rosie Huntington-Whiteley.

De andere conclusie is dat alleen Buzz Aldrin, Bill O’Reilly en (de stem van) Leonard Nimoy voor verrassingen zorgen. Ook al zal de doelgroep van Transformers: Dark of the Moon waarschijnlijk geen idee hebben wie de astronaut, de conservatieve politiek commentator en de oude Spock eigenlijk zijn.

Bay was in een interview tenminste eerlijk over Transformers 2: ‘When I look back at it, that was crap.’ Toch heeft hij het oude schroot opnieuw uitgedeukt en er een glimmende, nieuwe lak op gespoten. In 3D, ditmaal. Het voelt als een hydraulische pers op je brein.

In 111 zalen

Tip de redactie