The Trip – Michael Winterbottom

Steve Coogan als… Steve Coogan! En Rob Brydon als… Rob Brydon! Twee van de beste Britse komieken op een hilarische culinaire rondreis.

Come, come, Mr. Bond…’ Op hoeveel manieren kun je de schurk uit een James Bondfilm nadoen? Het antwoord is: op ontelbare manieren. En Coogan en Brydon doen er nog een imitatie van Sean Connery bij ook.

In The Trip steken de twee Britse komieken elkaar voortdurend de loef af over wie de beste Al Pacino, de beste Hopkins of de beste Michael Caine in huis heeft. Dat is leuk - maar niet altijd. Af en toe is de rivaliteit tussen de twee pijnlijk voelbaar. Horendol worden ze soms van elkaar.

Gentlemen, to bed!

Aanleiding is een opdracht van een Britse krant. Coogan is gevraagd tien restaurants te recenseren in Lake District en Yorkshire Dales. Omdat zijn vriendin op het laatste moment afzegde, vraagt hij Brydon mee. De twee rijden in hun four wheel drive van cottage naar cottage, lepelen culinaire hoogstandjes naar binnen en ouwehoeren aan één stuk door.

Veel meer is het eigenlijk niet, maar het is bij vlagen een geniale komedie. Neem de scène waarin de mannen fantaseren over een klassiek kostuumdrama. Het begint met de kreet ‘Gentleman, to bed!’ en een discussie over laat de verzonnen koene ridders zullen opstaan voor de grote slag. Het eindigt - via een continental breakfast en Brydon’s zuster - bij een imitatie van de Schotse komiek Billy Connolly. Hilarisch!

Veelzeggend detail: er staat geen scenarioschrijver op de creditlijst. The Trip is de bioscoopversie van de gelijknamige zesdelige televisieserie uit 2010 die Coogan en Brydon louter improviserend lijken te hebben volgespeeld.

Coogan portretteert zichzelf als arrogante oudgediende die in plaats van televisieoptredens liever serieuze filmrollen aangeboden zou krijgen. Hij moet en zal steeds de grootste hotelkamer krijgen. De telefoongesprekken met zijn vriendin en het geflikflooi met het vrouwelijk personeel in werkelijk iedere cottage hebben iets treurigs. Brydon laat zich kennen als iemand die zich voortdurend verschuilt achter gekke stemmetjes.

Zelden zie je twee komieken zichzelf zo genadeloos te kijk zetten. Regisseur Michael Winterbottom (die eerder A Cock and Bull Story met de heren maakte) laat je in het ongewisse: zijn Coogan en Brydon echt zo of spelen ze een rol?

Humor en tragiek

The Trip is een beetje aan de lange, trage kant. Als kijker deel je het gevoel dat Coogan en Brydon uitstralen wanneer ze aan het einde weer thuiskomen: een paar dagen samen op pad was leuk, maar blij dat het voorbij is - tot je je die scène weer herinnert, die je het liefst meteen terug zou willen zien.

Dat is vooral wat The Trip knap maakt. Dat humor en tragiek dicht bij elkaar liggen, is een cliché, maar ergens tussen alle verwaandheid, rivaliteit, eenzaamheid, angst voor ouderdom, spel en onvolwassenheid zie je opeens die briljante vondst of hilarische grap ontstaan. Het blijft onverklaarbaar, maar tijdens The Trip zit je er bovenop.

Bekijk trailer

In 6 zalen

Tip de redactie