Puike prequel tilt de X-Menserie weer terug naar ouderwets hoog niveau. Michael Fassbender steelt de show als jonge Magneto.

Toen X-Men in 2000 verscheen was dat het begin van een nieuw glorietijdperk voor stripheldenfilms.

Het gaat te ver om te stellen dat zonder X-Men nooit Spider-man (2002) was gemaakt, maar regisseur Bryan Singer liet met X-Men wél zien dat een volwassen script en serieuze acteurs óók voor stripfilms noodzakelijke ingrediënten waren.

Singer out

Dat was een groot verschil met de Batman-films die eind jaren negentig waren gestrand in kitsch en overacting. Het eveneens door Singer geregisseerde X2 (2003) was al even geslaagd, maar toen verliet Singer de franchise om Superman Returns (2006) te maken.

Helaas waren zowel X-Men: The Last Stand (2006) als de spin-off X-Men Origins: Wolverine (2009) stukken minder zonder de inbreng van Singer.

Bekijk de trailer

Gelukkig is Singer als producent verbonden aan de nieuwe X-Men film, en dat is te merken: de film is stukken beter en begint letterlijk op bekend terrein.

De eerste scène vanX-Men speelde in een Pools concentratiekamp anno 1944 – de plek waar de jonge Erik Lehnsherr voor het eerst merkt dat hij de gave heeft ijzer te manipuleren. Diezelfde scène keert terug aan het begin van X-Men: First Class.

Nazi-arts

Maar nu zien we hoe het de jonge Erik – die zich zal ontpoppen tot Magneto - destijds verging. Hij valt in handen van een Mengele-achtige naziarts (Kevin Bacon) die mutanten als de nieuwe übermenschen ziet. Na deze proloog springt het verhaal naar begin jaren zestig. De inmiddels volwassen Lehnsherr (Michael Fassbender) is nog steeds op zoek naar de naziarts om wraak op hem te nemen.

Mystique

Elders, in Britse universiteitskringen, combineert Charles Xavier (James McAvoy) zijn studie met een groovy uitgaansleven. De telepathisch begaafde Xavier is verheugd als hij erachter komt dat zijn zus Raven (Jennifer Lawrence) net als hij een mutante is.

Zij kan elke gewenste vorm aannemen en dan weet het vaste X-Menpubliek genoeg: Raven zal zich uiteindelijk ontwikkelen tot de gevaarlijke Mystique.

Bondfilm

Dat deze prequel toewerkt naar een bekende eindsituatie is geen probleem; het is juist een deel van de lol om te zien hoe Xavier en Lehnsherr eerst bevriend raken en daarna uit elkaar drijven.

De historische achtergrond (de Cubacrisis) geeft de film de vermakelijke sfeer van een vroege Bondfilm. Aan het eind zijn er net iets te veel verhaallijntjes die nog moeten worden afgerond, maar desondanks kan worden gesteld dat X-Men weer terug is op ouderwets hoog niveau.

In 91 zalen