Nicolas Cage en Ron Perlman als hoeders van het Christendom; Christopher Lee als kardinaal en de regisseur van Gone in Sixty Seconds aan het stuur van een film over de Middeleeuwen: er klopt weinig van Season of the Witch.

Heksen zijn enge sprookjesfiguren die vooral de fantasie moeten prikkelen en van een horrorfilm die zich in de middeleeuwen afspeelt verwacht je zeker geen historische accuratesse. Zolang er maar heksen, brandstapels en pestepidemieën in voorkomen, toch?

Maar scenarioschrijver Bragi F. Schut moet niet overdrijven. Season of the Witch speelt zich zogenaamd af aan ‘The Coast of Styria’, zo vertelt ons een tussentitel.

Waarom zou Schut zoiets verzinnen, wanneer Styria een hertogdom was dat op de grens lag van het huidige Slovenië en Oostenrijk en dus helemaal geen kust bezat?

Heksenstreken

Ergerlijk. Vooral omdat de rest van Season of the Witch ook al wemelt van de slordigheden. Het duidt op een liefdeloze routineklus door Dominic Sena (Gone in Sixty Seconds) en scenarioschrijver Bragi F. Schut, die daarmee regelmatig de spanning of geloofwaardigheid verpesten.

Die laatst diagnose is stomtoevallig raak, want deze film gaat inderdaad over de pest. De builenpest, die dus kennelijk huishoudt aan de kust van Styria. Dat moét wel het gevolg zijn van een heksenvloek. En de reeds halfvergane Kardinaal D’Ambroise (Christopher Lee) weet precies wélke heks.

Kruisvaarder Behem (Nicolas Cage) en zijn makker Felson (Ron Perlman) krijgen opdracht om de jonge van hekserij verdachte vrouw (Claire Foy) naar een verafgelegen klooster te brengen. Daar zullen de monniken, met behulp van een eeuwenoud manuscript, een eind maken aan de heks en aan haar heksenstreken.

Verkeerde film

Het grootste deel van Season of the Witch gaat over die lange tocht naar het klooster. Behem en Felson zijn rouwdouwers die praten als Vietnamsoldaten die in de verkeerde film zijn beland, maar ze zijn niet ongevoelig voor de charme van de jongedame die ze in een kooi meedragen. Zou ze misschien onschuldig zijn?

Er gebeuren een paar griezelige dingen onderweg, maar die maken bar weinig indruk op Behem, Felson en de toeschouwer. In de finale, die vrij letterlijk als een duveltje uit een doosje komt, trekt niet de heks maar de afdeling visual effects de volledige trukendoos open.

‘We’re gonna need more holy water!,’ roept iemand tijdens die finale. Laat maar: het blijft een zeperd.

Bekijk trailer:

Video

In 61 zalen