Zijn vorige was een hyperkinetische actiefilm die zich afspeelde in de New York metro; zijn nieuwste is een hyperkinetische actiefilm over een op hol geslagen trein. Regisseur Tony Scott is Unstoppable.

Het jongere broertje van Ridley speelt graag met treintjes. Na de vonkende remschijven in The Taking of Pelham 123, vorig jaar, nu dus nog meer avonturen op rails.

En Tony speelt blijkbaar ook graag met dezelfde vriendjes, want Unstoppable is zijn vijfde samenwerking met Denzel Washington.

Denzel speelt de rol van Frank, een spoorwegemployee in Pennsylvania met een mild gevoel voor humor. Hij werkt al 28 jaar voor de spoorwegen. Frank zal zich, samen met zijn nieuwe collega Will (Chris Pine), in Unstoppable bewijzen als een van die heldhaftige gewone Amerikanen, waar Hollywood zo dol op is.

Coaster

Terwijl Frank en Will elkaar ontmoeten op locomotief 1206, gaat het elders op een spooremplacement helemaal mis. De zwaarlijvige machinist van de 777 is even uit de cabine gesprongen om een wissel om te zetten. Het lukt hem niet om op tijd terug in de trein te springen.

Eerst lachen zijn collega’s nog om het geklungel. De trein rolt slechts langzaam, heel langzaam verder. Niks aan het handje. Maar dan blijkt dat het automatische remsysteem is afgekoppeld en de logge, onbemande machine steeds meer snelheid wint.

Zelfs Connie (Rosario Dawson) in de regelkamer maakt zich eerst weinig zorgen. Zo’n onbemande ‘Coaster’ komt kennelijk vaker voor. Tot ze ontdekt dat acht wagons het hoog explosieve Fenol bevatten, en dat de trein steeds sneller op Stanton (populatie: 720.000) afraast en op ramkoers ligt met een trein vol kinderen!

Bekijk de trailer

Deze trein is in feite, zoals Connie het uitdrukt, ‘A Missile The Size Of The Chrysler Building’ en met die snelheid bijna niet te stoppen. De verschillende pogingen, die we kunnen volgen vanuit televisiehelikopters en op voorbijflitsende televisiejournaals, mislukken allemaal.

En dus moeten de twee mannen op loc 1206 het opknappen. Frank en Will zijn eerst geen vrienden, maar dat verandert natuurlijk wanneer ze samen hun leven wagen om een ramp te voorkomen. Hun familieleden en Connie kijken ondertussen gespannen toe.

Spoorboekje

Tony Scott regisseert het in de stijl die we van hem gewend zijn: luid, hectisch en snel. Heli’s en politiesirenes huilen. De camera schudt. De montage mitrailleert. Dat het scenario gaten laat vallen – die trein met kinderen, bijvoorbeeld, wordt halverwege geruisloos uitgerangeerd – valt bij deze snelheden nauwelijks op.

Wat wel vreselijk opvalt zijn de clichématige personages. De incapabele spoorwegmanager, bondgenoot Connie, de oude rot en het groentje: we kennen die figuren uit honderden andere films. Will heeft huwelijksproblemen en weduwenaar Frank mist zijn twee mooie dochters. Gaap. Natuurlijk bespreken ze al deze kwesties terwijl ze op het treinongeluk van de eeuw afstormen.

En het komt uiteraard allemaal goed. Dat is het probleem met Unstoppable: het camerawerk mag dan alle remmen los gooien, echt spannend wordt het nooit omdat je weet dat Scott zich uiteindelijk keurig aan het spoorboekje zal houden.

In 74 zalen