Levend begraven worden, het is een angstaanjagend idee. De thriller Buried doet langzaam alle zuurstof uit de bioscoop verdwijnen.

Paul Conroy (Ryan Reynolds) wordt wakker in het aardedonker. Waar is hij? Wat is er gebeurd? Het licht van zijn aansteker beantwoordt in elk geval zijn eerste vraag: hij ligt tussen zes houten planken, diep onder de grond!

Paul is een Amerikaanse vrachtwagenchauffeur in Irak. Zijn konvooi is overvallen. Via een mobieltje meldt zich de ontvoerder: ‘There is no breath, American.’ Wat willen ze in godsnaam van hem? ‘Five million money.’

Paul krijgt een paar uur om het geld te regelen. Hij contacteert zijn familie, zijn werkgever, het leger en uiteindelijk de ‘The Hostage Group’ van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Zullen ze betalen? Zullen ze achterhalen waar hij begraven ligt? De woestijn is groot.

Verstikkend

The Premature Burial (1962); Kill Bill (2003/04); Buried Alive (2007); The Coffin (2008) en natuurlijk George Sluizer’s Spoorloos (1988): de angst levend begraven te worden heeft al veel films geïnspireerd. Regisseur Rodrigo Cortés maakte met Buried simpelweg de beste levendbegraven-film.

Cortés heeft namelijk het lef om de hele film, 94 minuten, in die doodskist te laten afspelen. De camera komt nooit – zelfs niet voor een klein shot van de reddingsoperatie of het thuisfront – uit Pauls onvrijwillige graf. Het resultaat: een verstikkende, claustrofobische, unieke bioscoopervaring.

Stemmen

Een enkele keer past Cortés een wat geforceerde kunstgreep toe om het boeiend te houden in die kleine, bedompte ruimte, maar de spanning overheerst. Verschillende lichtbronnen, camerastandpunten en een aantal verrassende twist houden je op het puntje van je stoel.

Dat is ook te danken aan de uitstekende dialogen en acteurs. Je ziet ze nooit, maar ze komen allemaal tot leven. De ruwe stem van de ontvoerder (José Luis García-Pérez), de Engelse tongval van Dan Brenner van de The Hostage Group (Robert Paterson) en Alan Davenport (Stephen Tobolowsky). Stemmen die hoop betekenen - of wanhoop brengen.

Close-up

Ryan Reynolds (X-men Origins: Wolverine, The Proposal) is uitstekend in zijn bijna anderhalf uur lange close-up. Paul wacht niet biddend af tot er hulp arriveert. Hij vecht voor zijn leven, huilt, raakt in paniek en maakt ruzie. En dat zorgt voor een tweede spanningslaag.

Paul is immers al langer in Irak en hij is er helemaal niet zeker van dat de autoriteiten zich echt zullen bekommeren om een simpele vrachtwagenchauffeur onder een berg woestijnzand. Want, hoe liep het eigenlijk af met die Mark White waarover hij gehoord heeft?

In 20 zalen

Bekijk trailer