David Duchovny en Demi Moore spelen de ouders van een modelgezin in brede zin des woords. Meet the Joneses!

David Duchovny is altijd succesvoller geweest in tv-series dan in films.

In de jaren negentig werd hij wereldberoemd als Agent Fox Mulder in The X-Files, en als de seksverslaafde schrijver Hank Moody in Californication liet hij zich van een geheel andere kant zien.

Daar stonden slechts weinig filmsuccessen tegenover; zelfs de X-Files films waren minder succesvol dan de serie.

Demi Moore

The Joneses zal daarin weinig verandering brengen, maar de satire maakt wel dankbaar gebruik van het cynische imago dat Duchovny met zijn tv-rollen opbouwde.

Ook Demi Moore is uitstekend gecast als de wat kunstmatig ogende vrouw des huizes, en met de fraaie Amber Heard en de stoere Ben Hollingsworth zijn The Joneses compleet: echt een modelgezin.

Luxe spullen

Dat blijken ze in meer dan één opzicht. Zodra ze in de typisch Amerikaanse suburb neerstrijken wordt al duidelijk dat de familie Jones het prima voor elkaar heeft.

Ze bezitten alleen maar luxe spulletjes, en hebben van alles het nieuwste van het nieuwste. De buren kijken er met nauwelijks verhulde jaloezie naar. Waar doen de Joneses het van? Ze lijken geen van beiden een baan te hebben.

Aparte slaapkamers

Ook binnenshuis is er meer eigenaardigs met het modelgezin aan de hand. De vrouw des huizes doet wel erg koel tegen haar man, die zonder morren in een aparte slaapkamer slaapt.

Met dezelfde pyjama als zijn vrouw. Maar wie kruipt daar ’s nachts tegen hem aan? De dochter des huizes! Wat is dit voor verknipt gezin?

Marketingproject

De aap komt na zo’n 20 minuten al uit de mouw (en de clou wordt ook al in de trailer weggegeven): de Joneses zijn helemaal geen gezin, maar een marketingproject.

Ze worden in een suburb neergezet om de buren hebberig te maken voor nieuwe producten. En dat doen ze alle vier uitstekend; alleen Mr. Jones heeft zo zijn twijfels over de werkwijze.

Desperate Housewives

The Jones is een aardige satire over consumentisme en imitatiedrang die de scherpte van een doorsnee aflevering van Desperate Housewives echter niet overstijgt. De film heeft zijn momenten, maar de satire had wel weer scherper gemogen.

Nu is het typisch zo’n film die je net zo goed op tv kan zien. Ach, daar komt Duchovny toch altijd het meest tot zijn recht.

In 12 zalen